Alle soorten › Zangvogels › Mierklauwieren › Langsnavelmiersluiper
Langsnavelmiersluiper | Herpsilochmus longirostris
Large-billed Antwren | Tiluchí piquilargo | Chorozinho-de-bico-comprido
De langsnavelmiersluiper is de grootste Herpsilochmus, met een lange snavel voor een miersluiper. Hij is een soort van galerijbos en bosjes in de savannes van Midden-Brazilië; in het gidsgebied komt hij alleen in het noordoosten van Bolivia voor. Man en vrouw verschillen duidelijk.
Geluid
De zang is een reeks luide tonen die versnelt en overgaat in een triller; man en vrouw zingen vaak in duet. Roepjes zijn korte, nasale tonen.
Opname: Allen T. Chartier — CC BY-NC-SA 3.0 · xeno-canto
Herkenning
13 cm, met een lange, vrij stevige snavel en een lange staart. Het mannetje heeft een zwarte kruin met witte stippels, een lange witte wenkbrauwstreep en een zwarte oogstreep. De rug is grijs met zwart; de vleugels zijn zwart met witte vleugelbanden. De staart is zwart met witte toppen. De onderdelen zijn lichtgrijs tot wittig. Het vrouwtje heeft een roodbruine kruin, een okerkleurige kop en okergele onderdelen.
Verwarringssoorten
De zwartkopmiersluiper Herpsilochmus atricapillus is kleiner en heeft een kortere snavel; het vrouwtje heeft een zwarte, gestippelde kruin. De roestrugmiersluiper Formicivora rufa heeft een roodbruine rug en leeft laag in struikgewas. De grijskapmierklauwier Thamnophilus caerulescens is groter en heeft een dikkere, gehaakte snavel.
Leefgebied
Middenlaag en kronen van galerijbos, halfbladverliezend bos en bosjes in savanne (cerradão), ook in bosranden; in het laagland. Zoekt in paren insecten in dichte begroeiing en lianen, soms met gemengde groepen. Het nest is een open kommetje in een horizontale vork van een tak.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
Bolivia: in het noordoosten, vooral in Beni en in het noorden van Santa Cruz. Ontbreekt in Colombia, Ecuador, Peru en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in Midden-Brazilië en het noordoosten van Paraguay.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Zoek in galerijbos en bosjes langs rivieren in de savannes van Beni, bijvoorbeeld rond Trinidad, en luister naar het duet van man en vrouw.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. Plaatselijk vrij algemeen; het leefgebied in de savannes wordt wel aangetast door ontbossing en branden.
Wetenschappelijke naam
Herpsilochmus longirostris | Pelzeln, 1868
Pelzeln beschreef de soort in 1868 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Herpsilochmus werd in 1847 ingevoerd door Cabanis. De geslachtsnaam combineert Grieks herpō, 'rondkruipen', en lokhmē, 'struikgewas, kreupelhout'. De soortnaam combineert Latijn longus, 'lang', en rostrum, 'snavel'. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Cuiabá, Mato Grosso, Brazilië.