Alle soorten › Zangvogels › Mierklauwieren › Asvleugelmiersluiper
Asvleugelmiersluiper | Euchrepomis spodioptila
Ash-winged Antwren | Hormiguerito alicinéreo | Zidedê-de-asa-cinza
De asvleugelmiersluiper is een kleine, slanke miersluiper van de kroon van laaglandregenwoud in het noorden van het Amazonebekken en het Guyanaschild. In het gidsgebied bereikt hij de westrand van zijn areaal en is hij schaars. Hij reist bijna altijd mee met gemengde groepen hoog in de bomen.
Geluid
De zang is een hoge, dunne, dalende triller; in Colombia en Ecuador eindigend in drie losse tonen, in Peru zonder die slottonen. De roep is kort en abrupt, soms in reeksen met wisselende toonhoogte.
Opname: Juan Freile — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
10–11 cm, slank, met een dunne snavel en een vrij lange staart. Het mannetje heeft een zwarte kruin en nek, een witachtige wenkbrauwstreep en een dunne donkere oogstreep in een grijs gezicht. Rug en stuit zijn roodbruin tot kastanjebruin; de vleugels zijn zwartachtig met witte toppen aan de dekveren, die twee vleugelstrepen vormen. De onderzijde is lichtgrijs. Het vrouwtje heeft een geelbruine kruin, nek en bovenrug en een bruingele zweem op wenkbrauwstreep, keel, borst en flanken.
Verwarringssoorten
De kastanjeschoudermiersluiper Euchrepomis humeralis leeft vooral ten zuiden van de Napo, heeft een olijfgroene mantel, een kastanjebruine vleugelbocht en een gele buik. De grijswangmiersluiper Euchrepomis callinota heeft een groene mantel en gele vleugelstrepen en leeft in bergbos. De spikkelvleugelmiersluiper Microrhopias quixensis is grotendeels zwart met witte vleugelstippen.
Leefgebied
Kroon en hogere middenlaag van vochtig laaglandregenwoud op terra firme, meestal onder 600 m. Zoekt geleedpotigen door snel en behendig door dicht blad te bewegen, meestal in paren en bijna altijd met gemengde groepen.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
Colombia: in het zuidoosten en oosten. Ecuador: zeer schaars in het noordoosten. Peru: plaatselijk in het noordoosten. Ontbreekt in Bolivia en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in het zuiden van Venezuela, de Guyana's en het noorden van het Braziliaanse Amazonegebied.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Zoek gemengde groepen in de kroon van terra-firmebos in het noordoosten van Ecuador en Peru of het zuidoosten van Colombia, bij voorkeur vanaf een toren. Let op een miersluiper met roodbruine rug en witte vleugelstrepen.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. Vrij algemeen in het grootste deel van het areaal, maar in het gidsgebied schaars; de stand gaat vermoedelijk langzaam achteruit.
Wetenschappelijke naam
Euchrepomis spodioptila | (Sclater & Salvin, 1881) (GBIF: Terenura spodioptila)
Sclater & Salvin beschreef de soort in 1881 als Terenura spodioptila; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Euchrepomis werd in 2012 ingevoerd door Bravo, Remsen, Whitney & Brumfield. De geslachtsnaam combineert Grieks euchrōs, 'roodachtig, helder gekleurd', en epōmis, 'schouderpunt'. De soortnaam komt van Grieks spodios, 'asgrijs', en ptilon, 'veer, vleugel', naar de grijze vleugels. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Bartica, Guyana.