Alle soorten › Gierzwaluwachtigen › Kolibries › Bandstaartbaardkolibrie

Bandstaartbaardkolibrie | Threnetes ruckeri

Band-tailed Barbthroat | Ermitaño barbudo colibandeado | Balança-rabo-de-cauda-barrada

De bandstaartbaardkolibrie is een heremiet van de ondergroei met een donkere keel, een rossige borstband en een contrastrijk getekende staart: wit aan de basis, met een brede zwarte band en witte punten. Hij leeft in het vochtige laagland ten westen van de Andes en in het noorden van Colombia. Zoals andere heremieten vliegt hij een vaste route langs verspreide bloemen.

Bandstaartbaardkolibrie (Threnetes ruckeri)
Foto: Christoph Moning — CC BY 4.0 · Wikimedia Commons

Geluid

Een hoge, dunne tsiep in de vlucht; de zang is een korte, hoge reeks piepende en krassende tonen.

Luister: ZangXC367546

Opname: Kent Livezey — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto

Herkenning

10–11 cm, met een licht gebogen snavel met een geelachtige ondersnavel. De bovendelen zijn bronsgroen. Het gezicht heeft een donker masker met een witte streep erboven en een witte baardstreep eronder. De keel is zwartachtig, met daaronder een kaneelkleurige borstband; de buik is grijs. De staart is afgerond, met witte basis, een brede zwarte band en witte punten; de middelste pennen zijn groen. De seksen lijken op elkaar.

Verwarrings­soorten

De bronzen heremietkolibrie Glaucis aeneus is van onder geheel roodbruin, zonder donkere keel, en heeft een roodbruine staart. De zwartkeelbaardkolibrie Threnetes leucurus heeft lichte buitenste staartpennen zonder brede zwarte band en leeft ten oosten van de Andes. Heremietkolibries van het geslacht Phaethornis hebben een lange, spitse staart met witte middelste pennen.

Leefgebied

Ondergroei van vochtig bos, bosranden, secundair bos, struikgewas met heliconia's langs beken en plantages met schaduwbomen, van zeeniveau tot ongeveer 1000 m. Bezoekt vooral bloemen van heliconia's en andere planten in de ondergroei. Het nest hangt aan de onderkant van een blad, vaak van een heliconia of palm.

Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.

Verspreiding en trek

In Colombia in het Pacifische laagland, het Caribische laagland in het noorden en de vallei van de Magdalena. In Ecuador in het westelijke laagland en op de lagere westflank van de Andes. Ontbreekt in Peru, Bolivia en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied van Guatemala en Belize door Midden-Amerika tot het noordwesten van Venezuela.

  • Jaarrond
  • donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Dichtheidskaart uit de waarnemingen van GBIF (2006-10-01 – 2026-09-30), geteld per hokje van 1,41° en per maand en gedeeld door alle vogelwaarnemingen in datzelfde hokje — zo telt niet mee hoeveel vogelaars er kijken. De kleurdiepte volgt dat aandeel en loopt geleidelijk af; de kaart houdt zich dus niet aan landsgrenzen. Landcontouren: Natural Earth (publiek domein).

Hoe en wanneer kijken

Wacht bij bloeiende heliconia's in de ondergroei en langs beken in vochtig bos in het westen van Colombia en Ecuador. Let in de vlucht op het wit aan de basis van de staart.

Staat van instandhouding

Wereldwijd niet bedreigd. De soort gebruikt ook secundair bos en bosranden.

Wetenschappelijke naam

Threnetes ruckeri | (Bourcier, 1847)

Bourcier beschreef de soort in 1847 als Trochilus Ruckeri; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Threnetes werd in 1852 ingevoerd door Gould. De geslachtsnaam komt van Grieks thrēnētēs, 'rouwdrager'. De soortnaam eert Sigismund Rucker (1815–1890), Engels zakenman, kolibrikenner en kunstverzamelaar. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit (volgens de beschrijving).