Alle soorten › Gierzwaluwachtigen › Kolibries › Zwartkeelbaardkolibrie

Zwartkeelbaardkolibrie | Threnetes leucurus

Pale-tailed Barbthroat | Ermitaño barbudo colipálido | Balança-rabo-de-garganta-preta

De zwartkeelbaardkolibrie is een heremiet van de ondergroei met een zwartachtige keel, een oranjerode borstband en lichte buitenste staartpennen. Hij leeft in struikgewas met heliconia's en in de ondergroei van bos in het Amazonelaagland. Zoals andere heremieten vliegt hij een vaste route langs verspreide bloemen.

Zwartkeelbaardkolibrie (Threnetes leucurus)
Foto: Hector Bottai — CC BY-SA 4.0 · Wikimedia Commons

Geluid

Een hoge, dunne tsiep in de vlucht; de zang is een korte, hoge reeks piepende tonen, vaak vanaf een lage zitplaats.

Luister: ZangXC477084

Opname: Dante Buzzetti — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto

Herkenning

10–12 cm, met een licht gebogen snavel met een geelachtige ondersnavel. De bovendelen zijn bronsgroen. Het gezicht heeft een donker masker met een lichte streep erboven en een lichte baardstreep eronder. De keel is zwartachtig, met daaronder een oranjerode tot kaneelkleurige borstband; de buik is grijs. De buitenste staartpennen zijn wit tot bleek okerkleurig, afhankelijk van de ondersoort; de middelste pennen zijn groen. De seksen lijken op elkaar.

Verwarrings­soorten

De roodborstheremietkolibrie Glaucis hirsutus is van onder geheel roodbruin, zonder zwartachtige keel, en heeft een roodbruine staart met een zwarte band. De bandstaartbaardkolibrie Threnetes ruckeri heeft een staart met witte basis en een brede zwarte band, en leeft ten westen van de Andes. Heremietkolibries van het geslacht Phaethornis hebben een lange, spitse staart met witte middelste pennen.

Leefgebied

Struikgewas met heliconia's, bosranden, rivier-eilanden, várzea, secundair bos en de ondergroei van terra-firmebos in het laagland en de voetheuvels, tot ongeveer 1100 m. Bezoekt vooral bloemen van heliconia's en andere planten in de ondergroei. Het nest hangt aan de onderkant van een blad, vaak van een heliconia of palm.

Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.

Verspreiding en trek

In Colombia in het laagland ten oosten van de Andes. In Ecuador in het oostelijke laagland en de voetheuvels. In Peru in het Amazonelaagland en de voetheuvels van de oostflank. In Bolivia in het laagland van het noorden. Ontbreekt op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in het zuiden van Venezuela, de Guyana's en het Braziliaanse Amazonegebied.

  • Jaarrond
  • donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Dichtheidskaart uit de waarnemingen van GBIF (2006-10-01 – 2026-09-30), geteld per hokje van 1,41° en per maand en gedeeld door alle vogelwaarnemingen in datzelfde hokje — zo telt niet mee hoeveel vogelaars er kijken. De kleurdiepte volgt dat aandeel en loopt geleidelijk af; de kaart houdt zich dus niet aan landsgrenzen. Landcontouren: Natural Earth (publiek domein).

Hoe en wanneer kijken

Wacht bij bloeiende heliconia's langs bosranden, rivieroevers en open plekken in het Amazonelaagland. Een vogel komt met tussenpozen langs dezelfde bloemen terug.

Staat van instandhouding

Wereldwijd niet bedreigd. De soort heeft een groot verspreidingsgebied en gebruikt ook secundair bos en bosranden.

Wetenschappelijke naam

Threnetes leucurus | (Linnaeus, 1766)

Linnaeus beschreef de soort in 1766 als Trochilus leucurus; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Threnetes werd in 1852 ingevoerd door Gould. De geslachtsnaam komt van Grieks thrēnētēs, 'rouwdrager'. De soortnaam komt van Grieks leukos, 'wit', en oura, 'staart': witstaartig. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Suriname.