Alle soorten › Gierzwaluwachtigen › Kolibries › Roodborstheremietkolibrie
Roodborstheremietkolibrie | Glaucis hirsutus
Rufous-breasted Hermit | Ermitaño pechicanelo | Balança-rabo-de-bico-torto
De roodborstheremietkolibrie is een heremiet met een gebogen snavel, een roodbruine onderkant en een roodbruine staart met een zwarte band. Hij leeft in struikgewas met heliconia's langs rivieren en bosranden in het laagland ten oosten van de Andes. Zoals andere heremieten vliegt hij een vaste route langs verspreide bloemen.
Geluid
Een hoge, scherpe tsiep in de vlucht; de zang is een korte reeks hoge, piepende tonen.
Opname: John V. Moore — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
10–12 cm, met een vrij lange, duidelijk gebogen snavel met een geelachtige ondersnavel. De bovendelen zijn brons- tot olijfgroen. Het gezicht heeft een donker masker met lichte strepen erboven en eronder. De keel is dof grijsbruin, borst en buik zijn kaneelrood. De staart is afgerond, roodbruin met een brede zwarte band voor de witte punten; de middelste pennen zijn groen. De seksen lijken op elkaar.
Verwarringssoorten
De bronzen heremietkolibrie Glaucis aeneus is koperkleuriger van boven en donkerder roodbruin van onder, en leeft ten westen van de Andes. De zwartkeelbaardkolibrie Threnetes leucurus heeft een zwartachtige keel met een oranjerode borstband, een grijze buik en lichte buitenste staartpennen. Heremietkolibries van het geslacht Phaethornis, zoals de rode heremietkolibrie Phaethornis ruber, hebben een spitse staart en zijn kleiner of hebben verlengde middelste staartpennen.
Leefgebied
Struikgewas met heliconia's langs rivieren en beken, rivier-eilanden, bosranden, secundair bos, várzea en tuinen en plantages in het laagland, tot ongeveer 1000 m. Bezoekt vooral bloemen van heliconia's en andere planten met buisvormige bloemen in de ondergroei. Het nest hangt aan de onderkant van een heliconia- of palmblad, vaak boven water.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia in het Caribische laagland in het noorden en in het laagland ten oosten van de Andes. In Ecuador in het oostelijke laagland. In Peru in het Amazonelaagland. In Bolivia in het laagland van het noorden en oosten. Ontbreekt op de Galápagos. Buiten het gidsgebied van het oosten van Panama door Venezuela, de Guyana's, Trinidad, Tobago en Grenada tot het grootste deel van Brazilië.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Wacht bij bloeiende heliconia's langs rivieroevers en bosranden in het Amazonelaagland. Een vogel komt met tussenpozen langs dezelfde bloemen terug.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. De soort heeft een groot verspreidingsgebied en gebruikt ook bosranden, secundair bos en tuinen.
Wetenschappelijke naam
Glaucis hirsutus | (Gmelin, 1788)
Gmelin beschreef de soort in 1788 als Trochilus hirsutus; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Glaucis werd in 1831 ingevoerd door Boie. De geslachtsnaam komt van Grieks glaukos, 'blauwgrijs' of 'bleekgroen'. De soortnaam is Latijn hirsutus, 'harig' of 'ruig'. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Noordoost-Brazilië.