Alle soorten › Gierzwaluwachtigen › Kolibries › Bronzen heremietkolibrie
Bronzen heremietkolibrie | Glaucis aeneus
Bronzy Hermit | Ermitaño bronceado | Balança-rabo-bronzeado
De bronzen heremietkolibrie is een heremiet met een gebogen snavel en een roodbruine onderkant, die leeft in struikgewas met heliconia's in het vochtige laagland ten westen van de Andes. Hij is de westelijke tegenhanger van de roodborstheremietkolibrie, waarmee hij vroeger tot één soort werd gerekend. Zoals andere heremieten vliegt hij een vaste route langs verspreide bloemen.
Geluid
Een hoge, scherpe tsiep in de vlucht; de zang is een korte reeks hoge, piepende tonen.
Opname: GABRIEL LEITE — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
10–11 cm, met een vrij lange, duidelijk gebogen snavel met een geelachtige ondersnavel. De bovendelen zijn bronsgroen tot koperachtig brons. Het gezicht heeft een donker masker met lichte strepen erboven en eronder. De onderdelen zijn effen donker kaneelrood. De staart is afgerond, roodbruin met een brede zwarte band voor de witte punten; de middelste pennen zijn groen. De seksen lijken op elkaar.
Verwarringssoorten
De roodborstheremietkolibrie Glaucis hirsutus is groener van boven en lichter roodbruin van onder, en leeft ten oosten van de Andes en in het noorden van Colombia. De bandstaartbaardkolibrie Threnetes ruckeri heeft een donkere keel met een rossige borstband, een grijze buik en een staart met witte basis. Heremietkolibries van het geslacht Phaethornis hebben een lange, spitse staart met witte middelste pennen.
Leefgebied
Struikgewas met heliconia's langs beken en rivieren, bosranden, secundair bos, tuinen en plantages in het vochtige laagland, van zeeniveau tot ongeveer 1000 m. Bezoekt vooral bloemen van heliconia's en andere planten met buisvormige bloemen in de ondergroei. Het nest hangt aan de onderkant van een heliconia- of palmblad, vaak boven water.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia in het Pacifische laagland en op de lagere westflank van de Andes. In Ecuador in het westelijke laagland en op de lagere westflank, naar het zuiden tot in het zuidwesten van het land. Ontbreekt in Peru, Bolivia en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied van Nicaragua door Costa Rica tot Panama.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Wacht bij bloeiende heliconia's langs beken en bosranden in het laagland van het westen van Colombia en Ecuador. Een vogel komt met tussenpozen langs dezelfde bloemen terug.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. De soort gebruikt ook bosranden, secundair bos en tuinen.
Wetenschappelijke naam
Glaucis aeneus | Lawrence, 1868
Lawrence beschreef de soort in 1868 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Glaucis werd in 1831 ingevoerd door Boie. De geslachtsnaam komt van Grieks glaukos, 'blauwgrijs' of 'bleekgroen'. De soortnaam is Latijn aeneus, 'bronzen', naar de bronsgroene bovendelen. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Costa Rica.