Alle soorten › Gierzwaluwachtigen › Kolibries › Blauwborstamazilia
Blauwborstamazilia | Polyerata amabilis
Blue-chested Hummingbird | Amazilia amable | Amazília-de-peito-azul
De blauwborstamazilia is een kleine kolibrie van de vochtige laaglandbossen van Midden-Amerika en het noordwesten van Zuid-Amerika. Het mannetje heeft een glinsterend blauwviolette vlek op de borst onder een groene keel. Mannetjes zingen in kleine, losse groepen op vaste plekken in de lagere etages van bos en bosrand.
Geluid
De zang is een lang volgehouden reeks hoge, piepende en tsjilpende tonen vanaf een vaste zangpost. De roep is een droog tsik.
Opname: Juan Freile — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
9 cm, met een rechte, middellange snavel; de bovensnavel is zwart, de ondersnavel heeft een vleeskleurige basis. Het mannetje is groen van boven, met een glinsterend groene kruin, een groene keel, een glinsterend blauwviolette borstvlek en een grijsachtige buik met groene flanken; de staart is donker bronskleurig tot zwartachtig. Het vrouwtje is groen van boven en grijs van onder, met groene vlekjes op keel en borst en soms een zweem blauw op de borst. Jonge vogels lijken op het vrouwtje.
Verwarringssoorten
De purperborstamazilia Polyerata rosenbergi van de Chocó heeft een donkerder, purperen borstvlek en lichtere onderstaartdekveren. De roodstaartamazilia Amazilia tzacatl is groter, met een roodbruine staart en een grotendeels rode snavel. De paarsbuikkolibrie Chlorestes julie is kleiner, met een kortere snavel en bij het mannetje een paarsblauwe borst en buik. De saffierkeelkolibrie Chrysuronia coeruleogularis heeft een blauwe keel in plaats van een blauwe borst en een gevorkte staart.
Leefgebied
Randen van vochtig bos, open plekken in bos, secundair bos, oude plantages en struikgewas langs beken, in het laagland en de heuvels tot ongeveer 1000 m. Zoekt nectar in de lagere en middelste etages, vaak aan bloeiende struiken, kruiden en heliconia's, en vangt kleine insecten. Het komvormige nest zit laag op een takje of een blad.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia in het Pacifische laagland en in het noorden, in het Caribische laagland en het middelste deel van de Magdalenavallei. In Ecuador in het noordwestelijke laagland, vooral in Esmeraldas. Ontbreekt in Peru, Bolivia en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied van Nicaragua tot Panama.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Zoek in de vroege ochtend langs bosranden en open plekken in het laagland van de Chocó en Esmeraldas; zingende mannetjes verraden zich door hun aanhoudende, piepende zang steeds op dezelfde plek.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. De soort leeft in bosranden en secundair bos en verdraagt enige verstoring, maar blijft gebonden aan bos in de omgeving.
Wetenschappelijke naam
Polyerata amabilis | (Gould, 1853)
Gould beschreef de soort in 1853 als Trochilus (--?) amabilis; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Polyerata werd in 1863 ingevoerd door Heine. De geslachtsnaam komt van Grieks poluēratos, 'zeer lieflijk'. De soortnaam is Latijn amabilis, 'lieflijk'. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Colombia.