Alle soorten › Zangvogels › Tangaren › Blauwgroene tangare
Blauwgroene tangare | Thraupis glaucocolpa
Glaucous Tanager | Tangara glauca | Sanhaço-glauco
De blauwgroene tangare is een middelgrote, grijze tangare van droog laagland in het noorden van Colombia en Venezuela. Ze lijkt op een grijze bisschopstangare, maar heeft een blauwgroene vleugelvlek en een lichte buik en leeft in drogere, opener begroeiing.
Geluid
Roept dunne tsiep-tonen; de zang is een korte, piepende en kwetterende reeks, dunner en hoger dan die van de bisschopstangare.
Opname: Francisco contreras — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
16 cm, met een vrij dikke, donkere snavel en zwartachtige teugels. Bovendelen grijs met een blauwgroene zweem, onderdelen lichter grijs, naar de buik en onderstaartdekveren witachtig. De vleugel is donker met een blauwgroene tot turkooise vlek op de handpennen en blauwgroene randen aan de dekveren. De seksen zijn gelijk. Jonge vogels zijn doffer.
Verwarringssoorten
De bisschopstangare Thraupis episcopus is blauwer, zonder witachtige buik en zonder afgetekende blauwgroene vlek op de handpennen. De palmtangare Thraupis palmarum is olijfgrijs, met een tweekleurige vleugel van lichte olijfgroene voorkant en zwartachtige slagpennen.
Leefgebied
Droog bos, doornstruweel, open bos met cactussen, randen van galerijbos, weiden met bomen, tuinen en dorpen in het laagland, meestal onder ongeveer 600 m. Eet vruchten, nectar en insecten, in paren of kleine groepjes. Het nest is een kom in een boom of struik.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia in het droge Caribische laagland, van de Golf van Urabá en Córdoba oostwaarts tot La Guajira en de laagvlakte van de Magdalena en Cesar. Komt niet voor in Ecuador, Peru, Bolivia en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in het noorden van Venezuela.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Zoek in droog struikgewas en open bos aan de voet van de Sierra Nevada de Santa Marta en in La Guajira, bijvoorbeeld rond Riohacha; de vogels zitten vaak in boomtoppen en op cactussen.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. Vrij algemeen in een vrij klein verspreidingsgebied; verdraagt half open, door mensen veranderd land.
Wetenschappelijke naam
Thraupis glaucocolpa | Cabanis, 1851
Cabanis beschreef de soort in 1851 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Thraupis werd in 1826 ingevoerd door Boie. De geslachtsnaam is Grieks thraupis, een niet geïdentificeerd klein vogeltje dat Aristoteles noemt. De soortnaam combineert Grieks glaukos, 'blauwgrijs', met kolpos, 'boezem', naar de blauwgrijze borst. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Caracas, Venezuela.