Alle soorten › Zangvogels › Tangaren › Sayacatangare
Sayacatangare | Thraupis sayaca
Sayaca Tanager | Celestino común | Sanhaço-cinzento
De sayacatangare is de zuidelijke tegenhanger van de bisschopstangare: een middelgrote, grijze tangare met blauwgroene vleugels van half open land, tuinen en steden in het oosten en midden van Zuid-Amerika. In het gidsgebied leeft ze vooral in Bolivia, waar ze in de Andesdalen tot ver omhoog voorkomt.
Geluid
Roept scherpe tsiep- en tsjip-tonen. De zang is een snelle, piepende reeks met schrapende tonen, gelijk aan die van de bisschopstangare.
Opname: Fabrício Grigolin — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
17 cm, met een vrij dikke, donkere snavel. Het kleed is grotendeels lichtgrijs met een blauwe zweem op rug en kop, de onderdelen lichter, naar de buik bijna witachtig. Vleugels en staart hebben blauwgroene tot turkooise randen, het felst op de dekveren. De seksen zijn gelijk. Jonge vogels zijn doffer, met een groenere tint.
Verwarringssoorten
De bisschopstangare Thraupis episcopus is blauwer, met meer violetblauw of een witachtige schoudervlek op de vleugel, en leeft vooral in het noorden van Bolivia. De palmtangare Thraupis palmarum is olijfgrijs met een tweekleurige vleugel. De blauwkaptangare Sporathraupis cyanocephala heeft een blauwe kap en een olijfgroene rug en leeft hoger in vochtig bergbos.
Leefgebied
Bosranden, open en secundair bos, droog bos, oeverbos, plantages, tuinen, parken en steden, van het laagland tot ongeveer 2500 m in de droge en halfvochtige Andesdalen. Eet vruchten, bloemen, nectar en insecten. Het nest is een open kom in een boom of struik, ook aan gebouwen.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Bolivia wijdverbreid in het oosten en zuiden: in het laagland van Santa Cruz en het zuiden van Beni en in de dalen en voetheuvels van La Paz, Cochabamba, Chuquisaca en Tarija. In Peru alleen enkele meldingen in het uiterste zuidoosten. Komt niet voor in Colombia, Ecuador en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in het oosten en zuiden van Brazilië, Paraguay, Uruguay en het noorden van Argentinië.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Kijk in parken en tuinen in steden als Santa Cruz en Cochabamba en langs bosranden in de dalen van de oostflank; de vogels zitten vaak openlijk in boomtoppen en komen naar vruchtdragende en bloeiende bomen.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. Algemeen en wijdverbreid; profiteert van open landschap en bebouwing.
Wetenschappelijke naam
Thraupis sayaca | (Linnaeus, 1766)
Linnaeus beschreef de soort in 1766 als Tanagra Sayaca; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Thraupis werd in 1826 ingevoerd door Boie. De geslachtsnaam is Grieks thraupis, een niet geïdentificeerd klein vogeltje dat Aristoteles noemt. De soortnaam komt van de Tupi-naam Saí-acú, 'zeer levendige (vogel)', voor verschillende tangares; Marcgrave schreef in 1648 'Sayacu'. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Brazilië.