Alle soorten › Zangvogels › Tangaren › Blauwkaptangare
Blauwkaptangare | Sporathraupis cyanocephala
Blue-capped Tanager | Tangara coroniazul | Sanhaço-de-coroa-azul
De blauwkaptangare is een middelgrote tangare van randen van bergbos in de Andes, met een helderblauwe kap, een zwart gezicht, een olijfgroene rug en grijze onderdelen. Ze leeft in luidruchtige paren en groepjes en komt regelmatig naar vruchtdragende bomen in bosranden en tuinen.
Geluid
Roept scherpe, hoge tsiet- en tsjip-tonen; de zang is een snelle, droge reeks piepende en knetterende tonen.
Opname: Jacob Wijpkema — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
18 cm. Kruin en achterkop zijn helder kobaltblauw, het gezicht van teugel tot oorstreek is zwart. Rug, vleugels en staart zijn olijfgroen, de onderdelen blauwgrijs. De dijen en de ondervleugeldekveren zijn geel, wat vooral te zien is als de vogel vliegt. De seksen zijn gelijk. Jonge vogels zijn doffer, met een grijzere kap.
Verwarringssoorten
De maskertangare Pipraeidea melanonota heeft ook een blauwe kruin en een zwart masker, maar is kleiner, met een blauwzwarte rug en okerbruine onderdelen. De palmtangare Thraupis palmarum is olijfgrijs zonder blauwe kap en leeft meestal lager. De azuurkoptangare Stilpnia cyanicollis heeft een blauwe kop, maar een zwart lichaam en is kleiner.
Leefgebied
Randen van vochtig bergbos en nevelwoud, open plekken, secundair bos, struikgewas en tuinen, meestal van ongeveer 1500 tot 3000 m. Eet vooral vruchten en bessen en vangt daarnaast insecten, vaak in gemengde groepen in de middenlaag en langs de bosrand. Het nest is een kom in een boom of struik.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia in alle drie de Andesketens, de Sierra de Perijá en de Sierra Nevada de Santa Marta. In Ecuador op beide flanken van de Andes. In Peru op de oostflank van noord tot zuid. In Bolivia op de oostflank in La Paz, Cochabamba en het westen van Santa Cruz. Komt niet voor op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in de bergen van Venezuela.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Zoek langs bosranden en wegen door nevelwoud, vaak bij vruchtdragende bomen; de vogels zijn meestal in paren of kleine groepjes en laten zich horen met scherpe roeptonen.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. Algemeen en wijdverbreid; verdraagt bosranden en secundaire begroeiing.
Wetenschappelijke naam
Sporathraupis cyanocephala | (d'Orbigny, ACVMD & de Lafresnaye, 1837)
D'Orbigny, ACVMD & de Lafresnaye beschreef de soort in 1837 als A[glaia] cyanocephala; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Sporathraupis werd in 1898 ingevoerd door Ridgway. De geslachtsnaam combineert Grieks spora, 'zaad', en thraupis, de naam van een onbekend klein vogeltje. De soortnaam komt van Grieks kuanos, 'donkerblauw', en kephalē, 'kop', naar de blauwe kap. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Yungas, Bolivia.