Alle soorten › Zangvogels › Tangaren › Zwartbriltangare
Zwartbriltangare | Trichothraupis melanops
Black-goggled Tanager | Tangara de anteojos | Tiê-de-topete
De zwartbriltangare is een olijfbruine tangare van de lagere etages van bergbos, waarvan het mannetje een zwart masker draagt dat als een bril rond de ogen loopt. Hij komt voor in de Yungas van Peru en Bolivia en, ver daarvandaan, in het Atlantisch Woud in het oosten van Zuid-Amerika. Paren volgen gemengde groepen en soms zwermen trekmieren.
Geluid
De zang is een snelle, wat schelle reeks tonen; de roep is een scherp tsjip.
Opname: JAYRSON ARAUJO DE OLIVEIRA — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
16 cm, met een vrij korte, donkere snavel. Het mannetje is van boven olijfbruin en van onderen okerbruin, met een zwart masker van voorhoofd tot rond de ogen, een gele kruinstreep die meestal verborgen blijft, en zwartachtige vleugels en staart. In vlucht is een witte vlek aan de basis van de handpennen te zien. Het vrouwtje mist het zwarte masker en de gele kruinstreep. Jongen lijken op het vrouwtje.
Verwarringssoorten
Door het zwarte masker is het mannetje in het gidsgebied nauwelijks met andere soorten te verwarren. Het vrouwtje lijkt op het vrouwtje van de zwarte tangare Tachyphonus rufus, dat egaal roestbruin is en in lagere, meer open terreinen leeft. Het vrouwtje van de rode miertangare Habia rubica is bruiner, met een okergele kruinstreep, en leeft in laaglandbos.
Leefgebied
De onderetage en middenetage van vochtig bergbos, bosranden en hoog secundair bos, vooral in de lagere Yungas, ruwweg tussen 800 en 2000 m. Zoekt in de lagere etages naar insecten, ook bij mierenzwermen, en eet vruchten. Het nest is een kom in een struik of boom.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Peru op de oostflank van de Andes, van het noorden (Amazonas, San Martín) tot in het zuidoosten. In Bolivia op de oostflank van de Andes in La Paz, Cochabamba en Santa Cruz. Ontbreekt in Colombia, Ecuador en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in het zuidoosten van Brazilië, het oosten van Paraguay en het noordoosten van Argentinië.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Zoek in gemengde groepen in de onderetage van de lagere Yungas, bijvoorbeeld langs de Manu-weg in Peru en bij Coroico in Bolivia. Let op de zwarte bril van het mannetje en de witte vleugelvlek in vlucht.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. De soort verdraagt bosranden en secundair bos.
Wetenschappelijke naam
Trichothraupis melanops | (Vieillot, 1818)
Vieillot beschreef de soort in 1818 als Muscicapa melanops; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Trichothraupis werd in 1851 ingevoerd door Cabanis. De geslachtsnaam combineert Grieks thrix, 'haar', met de geslachtsnaam Thraupis. De soortnaam combineert Grieks melas, 'zwart', met ōps, 'gezicht', naar het zwarte masker. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Paraguay.