Alle soorten › Zangvogels › Tangaren › Blauwrugbergtangare
Blauwrugbergtangare | Buthraupis montana
Hooded Mountain Tanager | Tangara montana encapuchada | Sanhaço-montanhês-encapuzado
De blauwrugbergtangare is de grootste bergtangare van de Andes, met een zwarte kap, een kobaltblauwe rug, diepgele onderdelen en rode ogen. Ze leeft in luidruchtige groepen van vier tot tien vogels die door het hogere nevelwoud trekken, vaak als kern van gemengde groepen.
Geluid
Groepen roepen luide, ringende, herhaalde tonen, zoals tie-tie-tie; in de vroege ochtend klinkt een snelle, wat hese reeks tonen, vaak door meerdere vogels tegelijk.
Opname: Mauricio Cuellar Ramirez (@Birding.travel) — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
22–23 cm, met een vrij lange staart en een stevige, zwarte snavel. Kop en keel vormen een zwarte kap; het oog is rood. Rug, stuit en vleugeldekveren zijn helder kobalt- tot purperblauw; slagpennen en staart zijn zwart met blauwe randen. De onderdelen zijn diepgeel, de dijen zwart. De seksen zijn gelijk. Jonge vogels zijn doffer, met een donkerder oog.
Verwarringssoorten
De zwartborstbergtangare Cnemathraupis eximia heeft een blauwe kruin, een mosgroene rug, een zwarte borst en een donker oog. De maskerbergtangare Tephrophilus wetmorei is kleiner, met een geel voorhoofd rond een zwart masker en een olijfgroene rug. De blauwvleugelbergtangare Anisognathus somptuosus is kleiner, met een gele kruinvlek, een zwarte of olijfkleurige rug en blauwe vleugels. In Midden-Peru heeft de goudrugbergtangare Cnemathraupis aureodorsalis een goudoranje rug.
Leefgebied
Vochtig hoger bergbos en nevelwoud, ook bosranden en hogere secundaire groei, meestal van ongeveer 2500 tot 3500 m, plaatselijk vanaf ongeveer 2000 m. Foerageert halfhoog tot in het bladerdak op vruchten en bessen, ook op insecten. Over het nest is weinig bekend.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia in alle drie de Andesketens en in de Sierra de Perijá. In Ecuador aan beide flanken van de Andes. In Peru vooral aan de oostflank van de Andes, van het noorden tot in Puno. In Bolivia aan de oostflank in La Paz en Cochabamba. Niet op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in het westen van Venezuela.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Let in hoger nevelwoud op luid roepende groepen die van boomkruin naar boomkruin vliegen, bijvoorbeeld bij Yanacocha en Papallacta in Ecuador of in het Parque Nacional Puracé in Colombia; ze zijn het actiefst in de vroege ochtend.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. Vrij algemeen in aaneengesloten hoger bergbos; plaatselijk achteruit door ontbossing.
Wetenschappelijke naam
Buthraupis montana | (d'Orbigny, ACVMD & de Lafresnaye, 1837)
D'Orbigny, ACVMD & de Lafresnaye beschreef de soort in 1837 als A[glaia] montana; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Buthraupis werd in 1851 ingevoerd door Cabanis. De geslachtsnaam combineert Oudgrieks bou-, 'enorm', en thraupis, een onbekend vogeltje dat ornithologen voor tangares gebruiken. De soortnaam komt van Latijn montanus, 'van de bergen'. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Yungas, Bolivia.