Alle soorten › Zangvogels › Tangaren › Spechtvink
Spechtvink | Camarhynchus pallidus
Woodpecker Finch | Pinzón carpintero | Tentilhão-pica-pau
De spechtvink is de bekendste gereedschapgebruiker onder de darwinvinken. Met een cactusdoorn of takje, vastgehouden in de snavel, peutert hij insectenlarven uit gaten en spleten in hout en schors. Hij is endemisch voor de Galápagos en leeft vooral in de vochtige hooglanden van de grotere eilanden.
Geluid
De zang is een korte, eenvoudige reeks heldere tonen. De roep is een kort, droog tsjip.
Opname: Patricio Mena Valenzuela — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
15 cm, een vrij grote, onopvallende vink met een lange, rechte, krachtige snavel. Bovendelen olijfbruin, onderdelen vuilwit tot lichtbruin, met hooguit een vage streping op de borst. De kop is effen bruinachtig, zonder duidelijke tekening. Anders dan bij veel andere darwinvinken krijgen mannetjes geen zwart in het verenkleed. De seksen zijn gelijk; jonge vogels hebben een lichtere snavel.
Verwarringssoorten
De kleine boomvink Camarhynchus parvulus is kleiner, met een korte, dikke, papegaaiachtige snavel; oudere mannetjes hebben een zwarte kop. De mangrovevink Camarhynchus heliobates lijkt sterk, maar is iets kleiner en komt alleen in een paar mangrovebossen op Isabela voor. De olijfboszangervink Certhidea olivacea is veel kleiner en heeft een dunne, spitse snavel. De vegetarische boomvink Platyspiza crassirostris heeft een zeer korte, dikke snavel.
Leefgebied
Vooral het vochtige Scalesia-bos en de vochtige hooglandzone, maar op sommige eilanden ook de overgangszone en de droge laaglandzone. Zoekt op stammen, takken en dood hout naar insecten en hun larven, die hij met de snavel of met een doorn of takje uit gaten haalt; in de droge tijd, als voedsel schaars is, gebruikt hij vaker gereedschap. Eet daarnaast ook vruchten.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
Endemisch voor de Galápagos, op een aantal grotere eilanden, waaronder Santa Cruz, Isabela, Fernandina, Santiago en San Cristóbal. Komt niet voor op het vasteland van Colombia, Ecuador, Peru en Bolivia.
- Jaarrond
Hoe en wanneer kijken
In de hooglanden van Santa Cruz, zoals in het Scalesia-bos bij Los Gemelos, waar de vogels hakkend en pikkend langs bemoste stammen en takken gaan. Rustig luisteren naar het tikken op hout helpt om ze te vinden.
Staat van instandhouding
Gevoelig. Bedreigingen zijn de verdwijning van het hooglandbos voor landbouw en door invasieve planten, en de ingevoerde parasitaire vlieg Philornis downsi, waarvan de larven nestjongen aantasten.
Wetenschappelijke naam
Camarhynchus pallidus | (Sclater & Salvin, 1870)
Sclater & Salvin beschreef de soort in 1870 als Cactornis pallida; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Camarhynchus werd in 1837 ingevoerd door Gould. De geslachtsnaam combineert Oudgrieks kamara, 'boog' of 'gewelf', en rhunkhos, 'snavel'. De soortnaam is Latijn pallidus, 'bleek'. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Isla Santa Cruz, Galápagos.