Alle soorten › Zangvogels › Tangaren › Blauwrugspitssnavel
Blauwrugspitssnavel | Conirostrum sitticolor
Blue-backed Conebill | Picocono dorsiazul | Figuinha-de-dorso-azul
De blauwrugspitssnavel is een kleine spitssnavel van het hoge bergbos en de boomgrens van de Andes, met een zwarte kop, een blauwe rug en roodbruine onderdelen. Hij trekt in paren of kleine groepjes met gemengde zwermen mee door de buitenste takken van bomen en struiken. Met zijn fijne, spitse snavel pikt hij insecten van bladeren en twijgen.
Geluid
Hoge, dunne tsit-roepjes, vaak in korte reeksen. De zang is een snelle reeks hoge, piepende tsjilptonen.
Opname: Alonso Quevedo — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
12–13 cm, met een korte, fijne en spitse snavel. Kop, keel en bovenborst zijn zwart. Rug, schouders en stuit zijn helder blauw, vleugels en staart zwartachtig met blauwe randen. De rest van de onderdelen is egaal roodbruin tot kaneelkleurig. Vogels in het zuiden van Peru en in Bolivia (cyaneum) hebben een korte blauwe streep achter het oog. De seksen zijn gelijk. Jongen zijn doffer, met minder blauw op de rug en lichtere onderdelen.
Verwarringssoorten
De reuzenspitssnavel Conirostrum binghami is groter, grijs van boven met een wit gezicht, en leeft vrijwel alleen in Polylepis-bos. De roodbrauwspitssnavel Conirostrum rufum in Colombia heeft een roodbruin gezicht en grijsblauwe bovendelen, zonder zwarte kop. De kleverberghoningkruiper Diglossa sittoides heeft ook kaneelkleurige onderdelen, maar een grijsblauwe kop en een opgewipte snavel met een haakje. De maskerberghoningkruiper Diglossa cyanea is geheel blauw, met een zwart masker en een rood oog.
Leefgebied
Hoger bergbos, nevelwoud, dwergbos aan de boomgrens, Polylepis-bosjes en struweel langs bosranden, ruwweg tussen 2500 en 3800 m, plaatselijk lager. Zoekt in de buitenste takken en het blad naar insecten en spinnen, vaak in gemengde zwermen met tangaren, berghoningkruipers en andere kleine zangvogels. Het nest is een komvormig nest in een struik of boom.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia in de Andes en de Sierra de Perijá. In Ecuador op beide flanken van de Andes. In Peru langs de oostflank over de hele lengte van het land en plaatselijk op de westflank in het noorden. In Bolivia op de oostflank in La Paz en Cochabamba. Ontbreekt op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in de Andes van West-Venezuela.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Volg gemengde zwermen langs bosranden vlak onder de boomgrens, bijvoorbeeld langs wegen over hoge passen. De vogels zitten vaak in de bovenste takken van struiken en kleine bomen en roepen onophoudelijk.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. Vrij algemeen in het grootste deel van het verspreidingsgebied; plaatselijk gaat leefgebied aan de boomgrens verloren door kap en branden.
Wetenschappelijke naam
Conirostrum sitticolor | de Lafresnaye, 1840
De Lafresnaye beschreef de soort in 1840 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Conirostrum werd in 1838 ingevoerd door D'Orbigny, ACVMD & de Lafresnaye. De geslachtsnaam combineert Latijn conus, 'kegel', en rostrum, 'snavel'. De soortnaam combineert Sitta, het geslacht van de boomklevers, met Latijn color, 'kleur': 'gekleurd als een boomklever'. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Bogotá, Colombia.