Alle soorten › Zangvogels › Tangaren › Witbrauwspitssnavel
Witbrauwspitssnavel | Conirostrum ferrugineiventre
White-browed Conebill | Picocono cejiblanco | Figuinha-de-sobrancelha-branca
De witbrauwspitssnavel is een leigrijze spitssnavel met een lange witte wenkbrauwstreep en een roestbruine onderkant, uit de hoge bergbossen van Zuid-Peru en Bolivia. Paren en kleine groepjes zoeken in het dwergbos bij de boomgrens naar insecten, vaak in gemengde groepen. Hij is gebonden aan het vochtige bergbos op de oostflank.
Geluid
Roept dunne, hoge tsit-tonen. De zang is een snelle, hoge, kwetterende reeks.
Opname: Joseph Tobias and Nathalie Seddon — CC BY-NC-SA 3.0 · xeno-canto
Herkenning
12,5 cm, met een fijne, puntige snavel. De bovendelen zijn donker leigrijs tot blauwgrijs, met een lange witte wenkbrauwstreep en een donkere wang. Keel, borst en buik zijn roestbruin tot oranjebruin. De seksen zijn gelijk. Jonge vogels zijn doffer, met een minder duidelijke wenkbrauwstreep.
Verwarringssoorten
De blauwrugspitssnavel Conirostrum sitticolor heeft een zwarte kop en keel, een blauwe rug en een korte, lichtblauwe wenkbrauwstreep. De witkopspitssnavel Conirostrum albifrons is blauw tot zwartblauw, zonder roestbruin. De reuzenspitssnavel Conirostrum binghami is groter, met een witte wang, en leeft in Polylepis-bos. De zwartkeelberghoningkruiper Diglossa brunneiventris heeft een zwarte keel en een omgebogen haak aan de snavel.
Leefgebied
Vochtig bergbos, dwergbos en struweel bij de boomgrens, ook randen van Polylepis-bos, tussen ongeveer 2500 en 3800 m. Zoekt tussen bladeren, twijgen en mossen naar insecten, vaak in gemengde groepen met tangaren en honingkruipers. Over het nest is weinig bekend.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Peru op de oostflank van de Andes in het midden en zuiden. In Bolivia in de Andes van La Paz en Cochabamba. Niet bekend uit Colombia, Ecuador en de Galápagos. Buiten het gidsgebied komt hij niet voor.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Zoek langs de weg naar Manu boven Wayqecha in Peru, of in de yungas boven La Paz, in gemengde groepen bij de boomgrens; de lange witte wenkbrauwstreep en de roestbruine onderkant vallen op.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. Het verspreidingsgebied is beperkt, maar het bergbos op de hoge oostflank is grotendeels nog intact.
Wetenschappelijke naam
Conirostrum ferrugineiventre | Sclater, 1855
Sclater beschreef de soort in 1855 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Conirostrum werd in 1838 ingevoerd door D'Orbigny, ACVMD & de Lafresnaye. De geslachtsnaam combineert Latijn conus, 'kegel', en rostrum, 'snavel'. De soortnaam komt van Latijn ferrugineus, 'roestkleurig', en venter, 'buik'. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Bolivia.