Alle soorten › Zangvogels › Tangaren › Reuzenspitssnavel
Reuzenspitssnavel | Conirostrum binghami
Giant Conebill | Picocono gigante | Figuinha-gigante
De reuzenspitssnavel is de grootste spitssnavel, een blauwgrijze en kastanjebruine vogel die vrijwel alleen in Polylepis-bos hoog in de Andes leeft. Als een boomklever klimt hij langs stammen en takken en wrikt met zijn snavel de dunne, afbladderende schorslaagjes los om insecten te vinden. Hij werd vroeger in een eigen geslacht, Oreomanes, geplaatst.
Geluid
Roept dunne, hoge tsip-tonen. De zang is een snelle, hoge, kwetterende reeks, vaak in duetten.
Opname: Cristian Pinto — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
15 cm, met een rechte, puntige, grijze snavel. De bovendelen zijn blauwgrijs. Voorhoofd, wenkbrauwstreep en onderdelen zijn kastanjebruin tot roestbruin; de wang is wit. De seksen zijn gelijk. Jonge vogels zijn doffer, met een lichtere, minder roestkleurige onderkant en een minder duidelijke kop.
Verwarringssoorten
De grijze spitssnavel Conirostrum cinereum is veel kleiner, grijs met een witte wenkbrauwstreep en vleugelvlek, zonder kastanjebruin. De meespitpit Xenodacnis parina is kleiner en blauw, met een korte snavel. De witbrauwspitssnavel Conirostrum ferrugineiventre is kleiner, met een witte wenkbrauwstreep en een donkere wang, en leeft vooral lager in vochtig bergbos.
Leefgebied
Polylepis-bos en -struweel op de puna en de páramo, ook kleine snippers en verspreide bomen, meestal tussen 3500 en 4600 m. Klimt langs stammen en takken en zoekt onder schorslaagjes naar insecten en larven; trekt soms mee met gemengde groepen. Het nest is een kom in een Polylepis-boom.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia alleen enkele meldingen uit Nariño, bij de grens met Ecuador. In Ecuador plaatselijk in de centrale en zuidelijke Andes, bijvoorbeeld in Cajas. In Peru verspreid in de Andes van het noorden tot het zuiden. In Bolivia in de westelijke Andes en op het altiplano. Komt niet voor op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in het uiterste noorden van Chili en het noordwesten van Argentinië.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Bezoek Polylepis-bos in het Nationaal Park Cajas in Ecuador of in de Cordillera Blanca in Peru, en luister naar het tikken en kwetteren tussen de bomen; vogels klimmen meestal langs de stammen.
Staat van instandhouding
Gevoelig (NT). Polylepis-bos is sterk versnipperd door houtkap, branden en begrazing.
Wetenschappelijke naam
Conirostrum binghami | (Chapman, 1919)
Chapman beschreef de soort in 1919 als Oreomanes binghami; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Conirostrum werd in 1838 ingevoerd door D'Orbigny, ACVMD & de Lafresnaye. De geslachtsnaam combineert Latijn conus, 'kegel', en rostrum, 'snavel'. De soortnaam eert Hiram Bingham (1875–1956), Amerikaanse ontdekkingsreiziger en hoogleraar die in 1911 Machu Picchu internationaal bekend maakte en later senator werd. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Machu Picchu, Cusco, Peru.