Alle soorten › Zangvogels › Tangaren › Witoorspitssnavel

Witoorspitssnavel | Conirostrum leucogenys

White-eared Conebill | Conirrostro orejiblanco | Figuinha-de-orelha-branca

De witoorspitssnavel is de kleinste spitssnavel, een blauwgrijs vogeltje met een zwarte kap en een witte oorvlek, uit het noorden van Colombia. Paren en kleine groepjes zoeken in de kronen van bosranden en bomen in open land naar insecten. In het gidsgebied komt hij alleen in Colombia voor.

Witoorspitssnavel (Conirostrum leucogenys)
Foto: John D Reynolds — CC BY-NC 4.0 · iNaturalist

Geluid

Roept hoge, dunne tsip-tonen. De zang is een korte, hoge, snelle reeks tsjiptonen.

Luister: ZangXC428309

Opname: Jerome Fischer — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto

Herkenning

9 cm, met een korte staart en een fijne, puntige snavel. Het mannetje heeft een zwarte kruin, een opvallende witte oorvlek, blauwgrijze bovendelen en grijze onderdelen met een kastanjebruine onderstaart. Het vrouwtje is van boven grijsblauw, met een lichte, okerkleurige kop en onderkant, zonder zwarte kap en met een minder duidelijke oorvlek. Jonge vogels lijken op het vrouwtje.

Verwarrings­soorten

De tweekleurige spitssnavel Conirostrum bicolor is groter, zonder zwarte kap en witte oorvlek, en leeft in mangroven. Het vrouwtje van de blauwe pitpit Dacnis cayana is groen met een blauwe kop en heeft geen okerkleurige onderkant.

Leefgebied

Kronen en randen van droog en vochtig bos, galerijbos, open land met verspreide bomen, weilanden met schaduwbomen en plantages, van het laagland tot ongeveer 1000 m. Zoekt tussen bladeren en twijgen naar kleine insecten, vaak in gemengde groepen. Het nest is een kleine kom hoog in een boom.

Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.

Verspreiding en trek

In Colombia in het Caribische laagland, de uitlopers van de Sierra Nevada de Santa Marta en de valleien van de Magdalena, de Cauca en de Sinú. Niet in Ecuador, Peru, Bolivia of op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in het oosten van Panama en het noordwesten van Venezuela.

  • Jaarrond
  • donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Dichtheidskaart uit de waarnemingen van GBIF (2006-10-01 – 2026-09-30), geteld per hokje van 1,41° en per maand en gedeeld door alle vogelwaarnemingen in datzelfde hokje — zo telt niet mee hoeveel vogelaars er kijken. De kleurdiepte volgt dat aandeel en loopt geleidelijk af; de kaart houdt zich dus niet aan landsgrenzen. Landcontouren: Natural Earth (publiek domein).

Hoe en wanneer kijken

Zoek in de uitlopers van de Sierra Nevada de Santa Marta en rond Minca in de kronen van bomen langs open land; let op een heel klein grijs vogeltje met een witte oorvlek in gemengde groepen.

Staat van instandhouding

Wereldwijd niet bedreigd. Verdraagt halfopen, agrarisch land met bomen.

Wetenschappelijke naam

Conirostrum leucogenys | (de Lafresnaye, 1852)

De Lafresnaye beschreef de soort in 1852 als Dacnis leucogenys; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Conirostrum werd in 1838 ingevoerd door D'Orbigny, ACVMD & de Lafresnaye. De geslachtsnaam combineert Latijn conus, 'kegel', en rostrum, 'snavel'. De soortnaam komt van Grieks leukos, 'wit', en genus, 'wang'. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Bogotá, Colombia.