Alle soorten › Zangvogels › Lijsters › Bleekbuiklijster
Bleekbuiklijster | Turdus obsoletus
Pale-vented Thrush | Mirlo ventripálido | Sabiá-de-ventre-pálido
De bleekbuiklijster is een egaal donkerbruine lijster van het vochtige heuvel- en lagere bergbos aan de Pacifische kant van de Andes. Zijn duidelijkste kenmerk is de witte onderbuik en onderstaart, die scherp afsteekt tegen het verder bruine kleed. Hij leeft vooral in het bladerdak, waar hij vruchten zoekt.
Geluid
De zang is een reeks rijke, fluitende frasen, vergelijkbaar met die van andere Turdus-lijsters, maar vrij snel en weinig gevarieerd. Roepen zijn onder meer een kort tsjoek en een opgaand wiieh.
Opname: José María Loaiza B. — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
22–23 cm. Bovendelen, kop en borst zijn egaal donker olijfbruin tot chocoladebruin. De keel is iets lichter, met vage donkere strepen. Onderbuik en onderstaartdekveren zijn helder wit. De snavel is zwartachtig en de poten zijn donker grijsbruin; een duidelijke oogring ontbreekt. De seksen zijn gelijk. Jonge vogels hebben roestbruine vlekjes op de bovendelen en een gevlekte borst.
Verwarringssoorten
De ecuadorlijster Turdus maculirostris is lichter grijsbruin, met een gele snavel en een gele oogring. De daguawitneklijster Turdus daguae heeft een witte band onder de gestreepte keel. De hauxwells lijster Turdus hauxwelli lijkt sterk op hem, maar leeft alleen ten oosten van de Andes. Het mannetje van de fluweellijster Turdus serranus is glanzend zwart met een oranje snavel en leeft hoger.
Leefgebied
Vochtig bos, bosranden en oud secundair bos in het laagland en de voetheuvels, ongeveer tussen 200 en 1500 m, plaatselijk hoger. Voedt zich vooral met vruchten in het bladerdak en de middelste lagen; buiten de broedtijd zwerft hij naar vruchtdragende bomen en verplaatst hij zich soms in de hoogte. Het nest is een kom van mos in een boom.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia aan de Pacifische kant, langs de westflank van de Westelijke Cordillera, en plaatselijk in de noordelijke uitlopers van de Andes. In Ecuador in het noordwesten, in de voetheuvels en het lagere bergbos van de westflank. Ontbreekt in Peru, Bolivia en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in Costa Rica en Panama.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Zoek in vruchtdragende bomen langs bosranden en wegen in de voetheuvels van Noordwest-Ecuador en West-Colombia; let bij vogels die wegvliegen op de witte onderbuik.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. Het bos in de voetheuvels van het Chocó wordt op grote schaal gekapt, maar de soort verdraagt bosranden en oud secundair bos.
Wetenschappelijke naam
Turdus obsoletus | Lawrence, 1862
Lawrence beschreef de soort in 1862 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Turdus werd in 1758 ingevoerd door Linnaeus. De geslachtsnaam komt van Latijn turdus, 'lijster'. De soortnaam komt van Latijn obsoletus, 'onopvallend, vaag (van tekening)'. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Caribische zijde van de landengte, Panama.