Alle soorten › Zangvogels › Amerikaanse zangers › Bleekpootzanger

Bleekpootzanger | Myiothlypis signata

Pale-legged Warbler | Reinita paticlara | Pula-pula-de-pernas-claras

De bleekpootzanger is een olijfgroen en gele zanger van het bergbos van de Yungas, van het midden van Peru tot in Bolivia en het noordwesten van Argentinië. Hij lijkt sterk op de grotere bonapartes zanger, maar heeft lichte poten. Hij leeft laag in de ondergroei, meestal in paren of in gemengde groepen.

Bleekpootzanger (Myiothlypis signata)
Foto: Hugo Hulsberg — CC0 · Wikimedia Commons

Geluid

Een snelle, opgewonden reeks tsjiptonen die versnelt, soms door een paar samen gezongen. De roep is een droog tsjip.

Luister: ZangXC631457

Opname: Jacob Wijpkema — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto

Herkenning

13–14 cm. De bovendelen zijn olijfgroen, de onderdelen geel met olijfkleurige flanken. Er is een korte gele streep voor het oog en een smalle gele ring of vlekjes rond het oog; de wangen zijn donkerder olijf. De poten zijn lichtroze tot geelbruin. De seksen zijn gelijk. Jonge vogels zijn doffer.

Verwarrings­soorten

De bonapartes zanger Myiothlypis luteoviridis is groter, met donkerdere poten en, in Peru en Bolivia, een langere gele wenkbrauwstreep; hij leeft vaak wat hoger. De dubbelbandzanger Myiothlypis bivittata heeft een oranjebruine kruinstreep met zwarte zijstrepen. Olijfgroene hemispingussen (tangaren) hebben donkere poten en een dikkere snavel.

Leefgebied

Ondergroei van vochtig bergbos, nevelwoud en bosranden, vaak met bamboe, ruwweg tussen 1800 en 3000 m. Zoekt laag in de vegetatie en soms op de grond naar insecten en spinnen. Het nest is een overkoepeld nest op of dicht bij de grond, vaak op een helling.

Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.

Verspreiding en trek

Ontbreekt in Colombia, Ecuador en op de Galápagos. In Peru langs de oostflank van de Andes, van het midden van het land zuidwaarts tot Puno. In Bolivia in de Yungas en bergbossen van La Paz tot in het zuiden van het land. Buiten het gidsgebied in het noordwesten van Argentinië.

  • Jaarrond
  • donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Dichtheidskaart uit de waarnemingen van GBIF (2006-10-01 – 2026-09-30), geteld per hokje van 1,41° en per maand en gedeeld door alle vogelwaarnemingen in datzelfde hokje — zo telt niet mee hoeveel vogelaars er kijken. De kleurdiepte volgt dat aandeel en loopt geleidelijk af; de kaart houdt zich dus niet aan landsgrenzen. Landcontouren: Natural Earth (publiek domein).

Hoe en wanneer kijken

Zoek in de ondergroei langs wegen door de Yungas, zoals bij Cotapata en in de vallei van Manu; kijk bij elke olijfgroene zanger naar de kleur van de poten.

Staat van instandhouding

Wereldwijd niet bedreigd. Plaatselijk gaat bergbos verloren door ontbossing.

Wetenschappelijke naam

Myiothlypis signata | (Berlepsch & Sztolcman, 1906)

Berlepsch & Sztolcman beschreef de soort in 1906 als Basileuterus signatus; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Myiothlypis werd in 1851 ingevoerd door Cabanis. De geslachtsnaam combineert Grieks muia, 'vlieg', met thlupis, een niet geïdentificeerd klein vogeltje. De soortnaam komt van Latijn signatus, 'getekend, gemarkeerd'. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Idma, Santa Ana, Cusco, Peru.