Alle soorten › Zangvogels › Amerikaanse zangers › Amazonezanger

Amazonezanger | Myiothlypis flaveola

Flavescent Warbler | Reinita amarillenta | Canário-do-mato

De amazonezanger is een olijfgroen en gele zanger van droog bos en galerijbos in het laagland oostelijk van de Andes. Het zwaartepunt van zijn verspreiding ligt in Venezuela, Brazilië en Paraguay; in het gidsgebied komt hij alleen aan de randen voor, in het oosten van Colombia en van Bolivia. Hij zoekt laag in de vegetatie of op de grond naar voedsel en wipt daarbij vaak met de staart.

Amazonezanger (Myiothlypis flaveola)
Foto: Claudio Martins de Souza — CC BY-SA 4.0 · Wikimedia Commons

Geluid

De zang is een heldere, oplopende reeks fluittonen die naar het eind toe krachtiger wordt. De roep is een scherp tsjik.

Luister: ZangXC1164949

Opname: JAYRSON ARAUJO DE OLIVEIRA — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto

Herkenning

14 cm. De bovendelen zijn olijfgroen, de onderdelen helder geel, met een olijfkleurige waas op de flanken. Een gele wenkbrauwstreep wordt begrensd door een donkere oogstreep. De poten zijn licht, geelachtig tot vleeskleurig. De seksen zijn gelijk. Jonge vogels zijn doffer en bruiner.

Verwarrings­soorten

De goudhaanzanger Basileuterus culicivorus heeft een grijzere kop met zwarte kruinstrepen en een gele of oranje middenstreep. De bonapartes zanger Myiothlypis luteoviridis en de bleekpootzanger Myiothlypis signata lijken in kleur op hem, maar leven hoog in de Andes en niet in het laagland.

Leefgebied

Ondergroei van halfbladverliezend en droog bos, galerijbos en bosranden in het laagland, meestal onder 1000 m. Zoekt laag in de vegetatie en op de grond naar insecten en andere ongewervelden, vaak met wippende staart. Het nest is een overkoepeld nest op de grond.

Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.

Verspreiding en trek

In Colombia alleen in het oosten, plaatselijk in galerijbos en droog bos in het laagland aan de grens met Venezuela. In Bolivia in het oosten, vooral in het droogbos van de Chiquitania in Santa Cruz en aangrenzende delen van Beni. Ontbreekt in Ecuador, Peru en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in het noorden van Venezuela en over grote delen van oost- en midden-Brazilië tot in Paraguay.

  • Jaarrond
  • donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Dichtheidskaart uit de waarnemingen van GBIF (2006-10-01 – 2026-09-30), geteld per hokje van 1,41° en per maand en gedeeld door alle vogelwaarnemingen in datzelfde hokje — zo telt niet mee hoeveel vogelaars er kijken. De kleurdiepte volgt dat aandeel en loopt geleidelijk af; de kaart houdt zich dus niet aan landsgrenzen. Landcontouren: Natural Earth (publiek domein).

Hoe en wanneer kijken

Zoek in Bolivia in de ondergroei van het Chiquitano-droogbos en in galerijbos; luister naar de oplopende zang en let op vogels die laag in de struiken met de staart wippen.

Staat van instandhouding

Wereldwijd niet bedreigd. Het verspreidingsgebied is groot; plaatselijk gaat leefgebied verloren door ontbossing voor landbouw en veeteelt.

Wetenschappelijke naam

Myiothlypis flaveola | Baird, 1865

Baird beschreef de soort in 1865 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Myiothlypis werd in 1851 ingevoerd door Cabanis. De geslachtsnaam combineert Grieks muia, 'vlieg', met thlupis, een niet geïdentificeerd klein vogeltje. De soortnaam komt van Latijn flaveolus, 'geelachtig'. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Paraguay (waarschijnlijk de Paraguay-rivier).