Alle soorten › Zangvogels › Amerikaanse zangers › Bonapartes zanger
Bonapartes zanger | Myiothlypis luteoviridis
Citrine Warbler | Reinita citrina | Pula-pula-citrino
De bonapartes zanger is een grote, olijfgroen en gele zanger van het hogere nevelwoud van de Andes, van Colombia tot Bolivia. Hij leeft laag in dicht struikgewas en bamboe, meestal in paren of als deel van gemengde groepen. De zuidelijke vormen, met een langere gele wenkbrauwstreep, worden door sommige auteurs als aparte soort beschouwd.
Geluid
De roep is een droog tsjip. De zang is een snelle, stotterende reeks hoge tonen die versnelt en soms door een paar samen als duet wordt gezongen.
Opname: Jacob Wijpkema — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
14 cm. De bovendelen zijn egaal olijfgroen, de onderdelen geel met een olijfkleurige waas op borst en flanken. De gele wenkbrauwstreep is bij de noordelijke vormen kort en loopt vooral voor het oog; bij de vormen in het zuiden van Peru en in Bolivia is hij langer en helderder. De teugel is donker. De poten zijn donkerder dan bij de bleekpootzanger. De seksen zijn gelijk. Jonge vogels zijn doffer en bruiner.
Verwarringssoorten
De bleekpootzanger Myiothlypis signata is kleiner, met lichtroze tot geelbruine poten, een kortere gele streep voor het oog en donkerdere wangen. De zwartkuifzanger Myiothlypis nigrocristata heeft een zwart kruinmidden en een zwarte teugel. De goudkruinzanger Myiothlypis coronata heeft een grijze kop met een roestbruine kruinstreep tussen zwarte strepen. Enkele olijfgroene hemispingussen (tangaren) lijken op hem, maar hebben een dikkere snavel.
Leefgebied
Ondergroei en randen van vochtig nevelwoud en hoger bergbos, vaak met bamboe, ruwweg tussen 2300 en 3400 m. Zoekt laag tot middelhoog in de vegetatie naar insecten en spinnen, vaak in gemengde groepen. Het nest is een overkoepeld nest op of dicht bij de grond.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia in alle drie de Andesketens. In Ecuador op beide hellingen van de Andes. In Peru langs de oostflank van noord tot zuid. In Bolivia in de Yungas van La Paz en Cochabamba. Ontbreekt op de Galápagos. Buiten het gidsgebied alleen in het westen van Venezuela.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Luister in het nevelwoud dicht bij de boomgrens naar het droge tsjip uit dicht struikgewas en bamboe, en volg gemengde groepen; de vogels komen vaak kort aan de rand van het struikgewas tevoorschijn.
Staat van instandhouding
Niet geëvalueerd (NE) in de huidige soortafbakening. De soort is wijdverspreid in de Andes en plaatselijk vrij algemeen; verlies van nevelwoud is de belangrijkste bedreiging.
Wetenschappelijke naam
Myiothlypis luteoviridis | (Bonaparte, 1845)
Bonaparte beschreef de soort in 1845 als Trichas luteoviridis; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Myiothlypis werd in 1851 ingevoerd door Cabanis. De geslachtsnaam combineert Grieks muia, 'vlieg', met thlupis, een niet geïdentificeerd klein vogeltje. De soortnaam combineert Latijn luteus, 'geel', en viridis, 'groen'. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Bogotá, Colombia.