Alle soorten › Zangvogels › Tapaculo's › Boliviaanse tapaculo
Boliviaanse tapaculo | Scytalopus bolivianus
Bolivian Tapaculo | Churrín boliviano | Macuquinho-boliviano
De Boliviaanse tapaculo is een tapaculo van de dichte ondergroei van het lagere vochtige bergbos in het zuidoosten van Peru en in Bolivia. Hij werd vroeger als ondersoort van de roodbuiktapaculo beschouwd en vooral op grond van zijn zang als aparte soort erkend. Het mannetje heeft vaak wit op de kruin, net als de nauw verwante witkruintapaculo verder naar het noorden.
Van deze soort bestaat geen foto van een levende wilde vogel met een geschikte Creative Commons-licentie. Heb je er een die aan de regels voldoet? Stuur hem in.
Geluid
De zang is een triller van tot ongeveer 15 seconden. Het alarm is een snelle reeks kekekeke; het vrouwtje geeft vermoedelijk een hoog, zoemend brzk.
Opname: Dante Buzzetti — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
11–12 cm, rond en kortstaartig. Het mannetje is grotendeels donkergrijs, met roodbruine flanken en onderstaartdekveren met donkere bandjes; de hoeveelheid wit op de kruin wisselt van niets tot een duidelijke vlek. Het vrouwtje is lichter grijs, van boven bruin overtogen, met een bruine, zwart gebandeerde buik. Jongen lijken op het vrouwtje.
Verwarringssoorten
De zwartgrijze tapaculo Scytalopus parvirostris leeft meestal hoger, heeft een dunnere snavel en geen wit op de kruin, en zingt een triller met een ander tempo. De witkruintapaculo Scytalopus atratus lijkt sterk, maar komt alleen ten noorden van het gebied van de Boliviaanse tapaculo voor, tot in Cusco. De diadeemtapaculo Scytalopus schulenbergi leeft veel hoger, bij de boomgrens, en heeft een zilverwitte wenkbrauwstreep.
Leefgebied
Dichte ondergroei van vochtig, groenblijvend loofbos op de oostflank, vooral tussen 1000 en 2300 m, plaatselijk tot ongeveer 2850 m. Leeft op of vlak boven de grond en eet vermoedelijk kleine ongewervelden. Over het voedsel en de broedbiologie is vrijwel niets bekend.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
Ontbreekt in Colombia en Ecuador. In Peru alleen in het zuidoosten, in Puno. In Bolivia op de oostflank van La Paz via Cochabamba en Santa Cruz tot in Chuquisaca. Ontbreekt op de Galápagos. Komt buiten het gidsgebied niet voor.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Luister in de Yungas van La Paz, bijvoorbeeld rond Coroico, en langs de wegen door het bergbos van Cochabamba naar de lange triller uit dichte ondergroei op de lagere en middelste hoogten. Bij antwoord op zijn zang loopt de vogel vaak laag door de begroeiing heen en weer.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. De stand is niet bekend en neemt vermoedelijk af door ontbossing, maar niet snel genoeg voor een zwaardere categorie. De soort komt voor in enkele nationale parken en reservaten.
Wetenschappelijke naam
Scytalopus bolivianus | Allen, 1889
Allen beschreef de soort in 1889 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Scytalopus werd in 1837 ingevoerd door Gould. De geslachtsnaam combineert Grieks skutalē of skutalon, 'stok', met pous, 'voet'. De soortnaam bolivianus verwijst naar Bolivia; dat is niet noodzakelijk de typelocatie. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Reyes, Beni, Bolivia.