Alle soorten › Zangvogels › Tirannen › Boselenia
Boselenia | Myiopagis gaimardii
Forest Elaenia | Fiofío selvático | Maria-pechim
De boselenia is een kleine, olijfgroene tiran van het bladerdak van laaglandbos, vooral ten oosten van de Andes. Hij zoekt hoog in de bomen naar insecten en laat vaak zijn scherpe, tweelettergrepige roep horen, ook midden op de dag. Net als andere Myiopagis-elenia's heeft hij een deels verborgen kruinvlek.
Geluid
Een scherpe, nadrukkelijke roep, ongeveer pit-sjiew of tsjie-wiet, met tussenpozen herhaald.
Opname: JAYRSON ARAUJO DE OLIVEIRA — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
12,5 cm, met een vrij smalle snavel met een lichte basis van de ondersnavel. De kruin is grijs, met een witte tot geelwitte, deels verborgen kruinvlek; teugel en smalle oogring zijn licht. De bovendelen zijn olijfgroen. De vleugels zijn donker, met twee geelachtige vleugelstrepen en gele randen aan de armpennen. De keel is grijswit, de borst olijfgrijs met vage strepen, de buik lichtgeel. De seksen zijn gelijk.
Verwarringssoorten
De groene elenia Myiopagis viridicata heeft geen duidelijke vleugelstrepen en een gele kruinvlek, en leeft meer in drogere bossen. De geelkruinelenia Myiopagis flavivertex heeft een donkerder kruin met een gele vlek en leeft in de onderlaag van overstroomd bos. Het vrouwtje van de grijze elenia Myiopagis caniceps heeft zwartere vleugels met scherpere, gele vleugelstrepen. De heuvellandelenia Myiopagis olallai van de voetheuvels lijkt sterk; het geluid geeft het duidelijkste onderscheid. De geelkruinvliegenpikker Tyrannulus elatus is kleiner, met een stompe snavel en een grijs gezicht.
Leefgebied
Het bladerdak en de middenlaag van vochtig laaglandbos op terra firme, overstroomd bos en bosranden, tot ruwweg 1100 m. Zoekt insecten in het gebladerte, vaak in gemengde groepen, en eet soms kleine bessen. Het nest is een ondiep kommetje in een boom.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
Colombia: in de laaglanden ten oosten van de Andes en ook in het noorden, in het Caribisch laagland en het Magdalenadal. Ecuador: in het Amazonelaagland. Peru: in het Amazonelaagland en aan de voet van de Andes. Bolivia: in het noorden en oosten. Ontbreekt in West-Ecuador en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied van Panama en Venezuela tot de Guyana's en Brazilië.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Luister in het Amazonebos, bijvoorbeeld vanaf een uitkijktoren of langs een rivier, naar de scherpe roep, en volg gemengde groepen in het bladerdak.
Staat van instandhouding
Niet bedreigd. De soort komt ook voor in secundair bos en bosranden.
Wetenschappelijke naam
Myiopagis gaimardii | (d'Orbigny, ACVMD, 1840)
D'Orbigny, ACVMD beschreef de soort in 1840 als Muscicapara Gaimardii; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Myiopagis werd in 1888 ingevoerd door Salvin & Godman. De geslachtsnaam komt van Grieks muia, 'vlieg', en pagis, 'val, strik'. De soortnaam eert Joseph Paul Gaimard (1793–1858), Frans scheepsarts, natuuronderzoeker en ontdekkingsreiziger. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Yuracarés, Bolivia.