Alle soorten › Zangvogels › Tirannen › Heuvellandelenia
Heuvellandelenia | Myiopagis olallai
Foothill Elaenia | Elenita tropandina | Guaracava-do-sopé
De heuvellandelenia werd pas in 2000 beschreven, op basis van vogels uit Ecuador. Hij leeft in het bladerdak van voetheuvelbos aan de flanken van de Andes en lijkt sterk op de boselenia, maar heeft een ander geluid. Over zijn leefwijze is nog weinig bekend.
Geluid
Een reeks hoge, wat schelle noten, anders van ritme dan de roep van de boselenia, met tussenpozen herhaald.
Opname: Iván Lau — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
12,5 cm, met een vrij korte, donkere snavel. De kruin is donkergrijs, met een gele, deels verborgen kruinvlek; er is een korte, lichte wenkbrauw en een donkere oogstreep. De bovendelen zijn donker olijfgroen. De vleugels zijn donker, met twee smalle, geelachtige vleugelstrepen. De keel is grijsachtig, de borst olijfgrijs met vage strepen, de buik lichtgeel. De seksen zijn gelijk.
Verwarringssoorten
De boselenia Myiopagis gaimardii lijkt sterk, maar heeft een lichtere kop met een witachtige kruinvlek en leeft meestal lager, in het laagland; het geluid geeft het duidelijkste onderscheid. De groene elenia Myiopagis viridicata heeft geen duidelijke vleugelstrepen. Het vrouwtje van de grijze elenia Myiopagis caniceps heeft zwartere vleugels met scherpere vleugelstrepen.
Leefgebied
Het bladerdak van vochtig voetheuvelbos en lager bergbos, ruwweg tussen 900 en 1500 m. Zoekt insecten in het gebladerte, vaak in gemengde groepen. Het nest is niet beschreven.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
Colombia: plaatselijk, onder meer in Putumayo aan de oostflank en in Antioquia in het noorden van de Centrale Cordillera. Ecuador: aan de oostflank, onder meer in Napo rond de Sumaco en in Zamora-Chinchipe. Peru: zeer plaatselijk aan de oostflank, in Pasco, Junín en Ucayali. Niet bekend uit Bolivia en van de Galápagos. Komt buiten het gidsgebied niet voor.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Zoek in Ecuador langs de wegen bij de Sumaco (Napo) en rond Zamora in het bladerdak van voetheuvelbos, volg gemengde groepen in de boomtoppen en let op het geluid.
Staat van instandhouding
Niet bedreigd volgens de huidige beoordeling. Het leefgebied is smal en versnipperd en ligt in een hoogtezone waar veel bos wordt gekapt.
Wetenschappelijke naam
Myiopagis olallai | Coopmans & Krabbe, 2000
Coopmans & Krabbe beschreef de soort in 2000 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Myiopagis werd in 1888 ingevoerd door Salvin & Godman. De geslachtsnaam komt van Grieks muia, 'vlieg', en pagis, 'val, strik'. De soortnaam eert Alfonso María Olalla (1899–1971), Ecuadoraans beroepsverzamelaar in Amazonië. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Río Bombuscaro bij Zamora, Zamora-Chinchipe, Ecuador.