Alle soorten › Glansvogelachtigen › Baardkoekoeken › Bruinbandbaardkoekoek
Bruinbandbaardkoekoek | Notharchus ordii
Brown-banded Puffbird | Buco pechipardo | Macuru-de-peito-marrom
De bruinbandbaardkoekoek is een zwart-witte baardkoekoek van het Amazonegebied, herkenbaar aan de bruine band onder de zwarte borstband. Hij is verspreid en plaatselijk, met een voorkeur voor bos op arme witzandbodems. Net als zijn verwanten zit hij lang stil hoog in het bladerdak.
Geluid
Een reeks heldere fluittonen die eerst in toonhoogte stijgt en daarna weer daalt, soms in duet; ook losse, klagende fluittonen.
Opname: JAYRSON ARAUJO DE OLIVEIRA — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
20–21 cm, met een grote kop en een zware zwarte snavel met een haakje. Kruin, oogstreek, rug, vleugels en staart zijn zwart; het voorhoofd is wit. Keel en halszijden zijn wit. Over de borst loopt een zwarte band, met daaronder een bredere bruine band. De buik is wit en de flanken zijn zwart gebandeerd. De seksen zijn gelijk.
Verwarringssoorten
De witnekbaardkoekoek Notharchus hyperrhynchus is groter, met een brede witte nekband en zonder bruine band op de borst. De bonte baardkoekoek Notharchus tectus is kleiner, met een smalle witte wenkbrauwstreep, een witte schouderstreep en witte vlekken in de staart.
Leefgebied
Het bladerdak en de randen van hoog laaglandbos, vooral bos op witzand en lage, open varianten daarvan, plaatselijk ook terra firme en de randen van várzea, tot ongeveer 500 m. Zit hoog op een open tak en vliegt uit naar grote insecten. Broedt waarschijnlijk, zoals verwante soorten, in een holte in een termietennest.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia zeer plaatselijk in het uiterste oosten. In Peru plaatselijk in het noordoostelijke Amazonelaagland. In Bolivia zeer plaatselijk in het noordelijke laagland. Ontbreekt in Ecuador en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in het zuiden van Venezuela en verspreid in Amazonisch Brazilië.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Zoek in bos op witzand, zoals rond Iquitos in Peru, vanaf open plekken of een uitkijktoren naar vogels op kale takken boven het bladerdak.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. De soort is verspreid en plaatselijk, maar het verspreidingsgebied is groot en grotendeels nog bebost.
Wetenschappelijke naam
Notharchus ordii | (Cassin, 1851)
Cassin beschreef de soort in 1851 als Bucco Ordii; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Notharchus werd in 1863 ingevoerd door Cabanis & Heine. De geslachtsnaam combineert Grieks nōthēs, 'traag', en arkhos, 'leider' of 'hoofd'. De soortnaam ordii eert George Ord (1781–1866), Amerikaans natuuronderzoeker, verzamelaar en taalkundige. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Venezuela.