Alle soorten › Gierzwaluwachtigen › Kolibries › Bruinbuikheremietkolibrie
Bruinbuikheremietkolibrie | Phaethornis subochraceus
Buff-bellied Hermit | Ermitaño ocráceo | Rabo-branco-de-barriga-fulva
De bruinbuikheremietkolibrie is een middelgrote heremiet van de droge en halfvochtige bossen van het oosten van Bolivia en het aangrenzende Brazilië. Hij heeft lange, wit getipte middelste staartpennen en vrij effen okerkleurige onderdelen. Zoals andere heremieten volgt hij een vaste route langs bloemen in de onderlaag.
Geluid
De zang is een hoge, herhaalde, piepende frase. De roep is een scherp tsiep, ook in de vlucht.
Opname: Marco Cruz — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
13 cm, met een lange, gebogen snavel en een lange, getrapte staart waarvan de middelste pennen ver uitsteken, met witte punten. De bovendelen zijn bronsgroen tot bruinachtig groen. De kop heeft een donker masker met een lichte wenkbrauwstreep en baardstreep. De onderdelen zijn vrij effen okergeel tot lichtbruin. De buitenste staartpennen zijn donker met lichte punten. De seksen zijn vrijwel gelijk.
Verwarringssoorten
De brilheremietkolibrie Phaethornis pretrei is groter, met een helder roodbruine stuit en warmer kaneelkleurige onderdelen, en leeft in opener, droger terrein. Natterers heremietkolibrie Phaethornis nattereri is veel kleiner, met een kortere staart en een kaneelkleurige keel. De wenkbrauwheremietkolibrie Phaethornis stuarti is veel kleiner, zonder lange middelste staartpennen.
Leefgebied
Onderlaag van droog en halfvochtig bos, galerijbos langs rivieren, bosranden en struikgewas in het laagland, meestal onder ongeveer 600 m. Bezoekt bloemen in de onderlaag langs een vaste route en vangt kleine geleedpotigen. Het nest hangt aan de onderkant van een blad.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Bolivia in het laagland van het noorden en oosten, vooral in Beni en Santa Cruz. Ontbreekt in Colombia, Ecuador, Peru en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in het zuidwesten van Brazilië.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Zoek in het chiquitano-droogbos en het galerijbos van Santa Cruz in Bolivia, langs schaduwrijke paden met bloeiende planten in de onderlaag. De lange witte staartpunten zijn goed te zien wanneer de vogel stilhangt.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. Ontbossing voor landbouw en veeteelt in het oosten van Bolivia tast het leefgebied plaatselijk aan.
Wetenschappelijke naam
Phaethornis subochraceus | Todd, 1915
Todd beschreef de soort in 1915 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Phaethornis werd in 1827 ingevoerd door Swainson. De geslachtsnaam combineert Oudgrieks phaethōn, 'zon', met ornis, 'vogel'. De soortnaam combineert Latijn sub, 'enigszins', met ochraceus, 'okerkleurig', naar de okerbruine buik. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Santa Cruz de la Sierra, Bolivia.