Alle soorten › Gierzwaluwachtigen › Kolibries › Bruinkapheremietkolibrie
Bruinkapheremietkolibrie | Phaethornis augusti
Sooty-capped Hermit | Ermitaño limpiacasa | Rabo-branco-de-cabeça-escura
De bruinkapheremietkolibrie is een grote, grijsachtige heremiet van het droge en halfvochtige heuvel- en bergland van Colombia en Venezuela. Hij is minder aan gesloten bos gebonden dan de meeste heremieten en komt ook voor in struikgewas, koffieplantages en tuinen. Het nest hangt vaak op een beschutte plek, onder een overhangende oever of rots en soms aan een brug of gebouw.
Geluid
De zang is een hoge, herhaalde, piepende of tjilpende frase, gezongen vanaf een lage tak. De roep is een scherp tsiep.
Opname: Daniel de Jesus Garcia — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
15–16 cm, met een lange, gebogen snavel en lange, wit getipte middelste staartpennen. De kruin is donker grijsbruin. De bovendelen zijn groenachtig grijs, de stuit en de bovenstaartdekveren duidelijk kaneelkleurig. De kop heeft een zwart masker, omzoomd door een witte wenkbrauwstreep en een witte baardstreep. De onderdelen zijn grijs. De buitenste staartpennen zijn zwartachtig met witte punten. De seksen zijn vrijwel gelijk.
Verwarringssoorten
De bleke heremietkolibrie Phaethornis anthophilus is witachtig van onder, zonder kaneelkleurige stuit, en leeft vooral in het laagland van het noorden van Colombia. De groene heremietkolibrie Phaethornis guy is donkerder groen en leeft in vochtig bergbos. De taankleurige heremietkolibrie Phaethornis syrmatophorus is warm okerbruin van onder en leeft hoger in vochtig bergbos. De westelijke langstaartheremietkolibrie Phaethornis longirostris is groener van boven en lichter okerkleurig van onder, en leeft in vochtig laaglandbos.
Leefgebied
Bosranden, open bos, struikgewas op droge en halfvochtige hellingen, galerijbos, koffieplantages en tuinen, meestal tussen ongeveer 500 en 2000 m, plaatselijk lager. Bezoekt bloemen van struiken en kruiden, ook in tuinen, en vangt kleine geleedpotigen. Het kegelvormige nest hangt aan een worteltje of steel op een beschutte plek.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia in de Sierra Nevada de Santa Marta, de Serranía de Perijá, op de flanken van de Oostelijke Cordillera, in de Serranía de la Macarena en plaatselijk in het dal van de Magdalena. Ontbreekt in Ecuador, Peru, Bolivia en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in Venezuela, het tepuigebied van Guyana en het uiterste noorden van Brazilië.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Kijk bij bloeiende struiken in tuinen, langs wegen en in koffieplantages in de uitlopers van de Sierra Nevada de Santa Marta, bijvoorbeeld rond Minca. De vogel komt vaak terug naar dezelfde bloemen.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. Verdraagt een half open, door mensen gevormd landschap.
Wetenschappelijke naam
Phaethornis augusti | (Bourcier, 1847)
Bourcier beschreef de soort in 1847 als Trochilus augusti; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Phaethornis werd in 1827 ingevoerd door Swainson. De geslachtsnaam combineert Oudgrieks phaethōn, 'zon', met ornis, 'vogel'. De soortnaam eert Auguste Sallé (1820–1896), Frans entomoloog en reiziger die in Midden-Amerika veel kolibries verzamelde. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Caracas, Venezuela.