Alle soorten › Genten en aalscholvers › Genten › Bruine gent
Bruine gent | Sula leucogaster
Brown Booby | Piquero pardo | Atobá-pardo
De bruine gent is de meest verbreide gent van de tropische kusten en in het gidsgebied vooral een vogel van de Caribische kust en de eilanden van Colombia. Hij vist dichter bij de kust dan de meeste andere genten en duikt vaak schuin en vrij laag in zee. Vaak rust hij op boeien, rotsen en scheepstuig.
Geluid
Het mannetje laat een ijl, sissend gefluit horen, het vrouwtje een luid, schor getoeter of gekwaak; vooral in de kolonie.
Opname: David Darrell-Lambert — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
64–74 cm, met een spitse, gele tot grijsgele snavel, smalle vleugels en een spitse staart. Kop, hals, borst en bovendelen zijn egaal donker chocoladebruin; de witte buik steekt scherp af tegen de bruine borst. De ondervleugel is wit met een brede bruine rand. De poten zijn geel. Het vrouwtje heeft een gele snavel en geel gezicht, het mannetje een blauwgrijs gezicht. Bij mannetjes van de Pacifische vormen is de kop grijswit. Jonge vogels zijn bruin met een vuilbruine buik, waarin de scherpe borstgrens vaag te zien is.
Verwarringssoorten
Jonge roodpootgenten Sula sula en bruine vormen van de roodpootgent zijn egaal bruin zonder scherp afgegrensde witte buik. Jonge nazcagenten Sula granti en maskergenten Sula dactylatra hebben een witte nekband en een witte borst. De blauwvoetgent Sula nebouxii heeft een licht gestreepte kop, een witte vlek op de stuit en blauwe poten.
Leefgebied
Warme kustzee, baaien en het water rond eilanden en rotsen, meestal niet ver uit de kust. Duikt naar scholen kleine vis en inktvis, vaak schuin en vanaf lage hoogte; volgt ook vissersboten. Broedt in kolonies op de grond, op rotsige eilanden en kliffen, in een ondiepe kuil met wat plantenmateriaal.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia langs de Caribische kust en rond de eilanden algemeen, en langs de Pacifische kust en rond Gorgona en Malpelo. In Ecuador langs de kust van het vasteland schaars, op de Galápagos zeldzaam. In Peru zeldzaam in het noorden. Niet in Bolivia. Buiten het gidsgebied wijdverbreid op tropische kusten en eilanden van de Atlantische, Stille en Indische Oceaan.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Langs de Caribische kust van Colombia, bijvoorbeeld bij Santa Marta en de Islas del Rosario, zitten bruine genten op rotsen en boeien en vissen ze vlak voor de kust. Aan de Pacifische kant zijn ze te zien vanaf boten naar Gorgona.
Staat van instandhouding
Niet geëvalueerd. Door een recente taxonomische herziening heeft de soort in de huidige afbakening nog geen eigen Rode-Lijstoordeel; in de oude, ruimere opvatting gold zij als niet bedreigd. Bedreigingen zijn verstoring van broedeilanden, ingevoerde roofdieren en overbevissing.
Wetenschappelijke naam
Sula leucogaster | (Boddaert, 1783)
Boddaert beschreef de soort in 1783 als Pelecanus Leucogaster; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Sula werd in 1760 ingevoerd door Brisson. De geslachtsnaam komt van Oudnoords súla, de naam voor de jan-van-gent. De soortnaam komt van Grieks leukos, 'wit', en gastēr, 'buik', naar de witte buik. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Cayenne, Frans-Guyana.