Alle soorten › Gierzwaluwachtigen › Kolibries › Bruine kolibrie
Bruine kolibrie | Leucippus fallax
Buffy Hummingbird | Colibrí anteado | Beija-flor-camurça
De bruine kolibrie is een eenvoudig gekleurde, bronsgroene en okerkleurige kolibrie van droog struikgewas langs de Caribische kust. In het gidsgebied komt hij alleen in het droge noorden van Colombia voor. Hij heeft geen glinsterende keel en de seksen zijn gelijk.
Geluid
Hoge, dunne tsip-roepjes en een kort, droog gekwetter.
Opname: Nick Athanas — CC BY-NC-SA 3.0 · xeno-canto
Herkenning
9–10 cm, met een rechte, zwarte snavel. De bovendelen zijn dof bronsgroen, met een kleine witte vlek achter het oog. De onderdelen zijn egaal okergeel tot kaneelkleurig, op de keel iets lichter. De staart is grijsgroen, met een donkere band voor de punt en lichte punten aan de buitenste pennen. De seksen zijn gelijk; jonge vogels zijn wat valer.
Verwarringssoorten
Het vrouwtje van de muskietkolibrie Chrysolampis mosquitus is lichtgrijs van onder en heeft een roodbruine staart met witte punten. Goudots kolibrie Chrysuronia goudoti is groen van onder en heeft een roze ondersnavel. De roodsnavelsmaragdkolibrie Chlorostilbon gibsoni is kleiner; het mannetje is geheel groen en het vrouwtje grijs van onder met een donker oogmasker.
Leefgebied
Droog doornstruweel, cactusstruweel, droog bos, de randen van mangroven en tuinen in droge streken, van zeeniveau tot ongeveer 500 m. Bezoekt bloemen van struiken, cactussen en bomen en vangt kleine insecten. Het nest is een kommetje van plantenpluis op een tak.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia alleen in het droge noorden, langs de Caribische kust en vooral op het schiereiland La Guajira. Ontbreekt in Ecuador, Peru, Bolivia en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied langs de droge kust van Venezuela en op de Venezolaanse eilanden voor de kust.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Zoek op La Guajira bij bloeiende struiken en cactussen in het droge struikgewas, vooral in de vroege ochtend.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. Het leefgebied is beperkt tot de droge kuststreek, maar de soort verdraagt verstoord struikgewas.
Wetenschappelijke naam
Leucippus fallax | (Bourcier, 1843)
Bourcier beschreef de soort in 1843 als Trochilus fallax; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Leucippus werd in 1850 ingevoerd door Bonaparte. De geslachtsnaam verwijst naar Leukippos uit de Griekse mythologie, een zoon van Oinomaos, die zich als vrouw vermomde om dicht bij Daphne te zijn; toen het bedrog uitkwam, werd hij door de begeleidsters van de godin verscheurd. De soortnaam is Latijn fallax, 'vals, bedrieglijk', van fallere, 'misleiden'. Dit epitheton werd vaak gegeven aan vormen die eerst verkeerd werden gedetermineerd, in het verkeerde geslacht werden geplaatst of waarvan de verwantschap onzeker was. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Caracas, Venezuela.