Alle soorten › Zangvogels › Tangaren › Bruinflanktangare
Bruinflanktangare | Thlypopsis pectoralis
Brown-flanked Tanager | Tangara pectoral | Saí-de-flanco-pardo
De bruinflanktangare is een kleine tangare met een roodbruine kop en borst en bruine flanken, die alleen in de Andes van het midden van Peru voorkomt. Hij leeft in struweel, bosranden en struikrijke hellingen in de bergdalen. Paartjes en groepjes zoeken tussen het blad naar insecten, vaak in gemengde groepen.
Geluid
Hoge, dunne tsit-roepjes. De zang is een korte reeks hoge, snelle tonen.
Opname: Dan Lane — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
13 cm, met een spitse, donkere snavel. Kop, keel en borst zijn roodbruin tot oranjerood, het midden van de buik is wit. De flanken zijn warm bruin tot olijfbruin, een kenmerk dat de soort zijn naam geeft. De bovendelen zijn grijsbruin. De seksen zijn vrijwel gelijk. Jongen zijn doffer, met minder roodbruin op kop en borst.
Verwarringssoorten
De kaneelborsttangare Thlypopsis ornata heeft grijsachtige flanken, een grijzere rug en een uitgebreidere witte buik. De goudkaptangare Thlypopsis ruficeps heeft heldergele onderdelen en een olijfkleurige rug.
Leefgebied
Struweel, bosranden, oeverbos en open bergbos in de dalen en op de hellingen van de Andes, ook rond akkers, ruwweg tussen 2000 en 3400 m. Zoekt tussen bladeren en twijgen naar insecten, in paartjes of groepjes, vaak in gemengde groepen. Over het nest is weinig bekend.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
Alleen in Peru, in de Andes van het midden van het land, vooral in de departementen Huánuco, Pasco en Junín. Ontbreekt in Colombia, Ecuador, Bolivia en op de Galápagos. Komt buiten het gidsgebied niet voor.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Zoek in struikrijke dalen en aan bosranden in de bergen van Huánuco en Junín. Let op de bruine flanken bij vogels met een roodbruine kop en borst.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. Het verspreidingsgebied is klein, maar de soort verdraagt struweel en secundaire groei.
Wetenschappelijke naam
Thlypopsis pectoralis | (Taczanowski, 1884)
Taczanowski beschreef de soort in 1884 als Nemosia pectoralis; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Thlypopsis werd in 1851 ingevoerd door Cabanis. De geslachtsnaam combineert Grieks thlupis, een onbekend klein vogeltje, met opsis, 'uiterlijk'. De soortnaam is Latijn pectoralis, 'van de borst', naar de tekening op de borst. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Acancocha, Junín, Peru.