Alle soorten › Zangvogels › Tangaren › Kaneelborsttangare
Kaneelborsttangare | Thlypopsis ornata
Rufous-chested Tanager | Tangara pechicanela | Saí-de-peito-ferrugem
De kaneelborsttangare is een kleine, grijze tangare met een oranjerode kop en borst en een witte buik, van de Andes van het zuiden van Colombia tot in Peru. Hij houdt zich op in bosranden, struweel en elzenbosjes, vaak in half open terrein. Paartjes en groepjes zoeken in de buitenste twijgen naar insecten, vaak in gemengde groepen.
Geluid
Hoge, dunne tsit-roepjes. De zang is een korte, snelle reeks hoge, piepende tonen.
Opname: Juan Freile — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
12–13 cm, met een spitse, donkere snavel. Kop, keel en borst zijn warm oranjerood tot kaneelkleurig, de buik is wit, de flanken grijsachtig. De bovendelen, vleugels en staart zijn grijs. Het vrouwtje lijkt op het mannetje, maar is iets lichter en doffer. Jongen zijn grijzer, met een vaag okerkleurige kop en borst.
Verwarringssoorten
De bruinflanktangare Thlypopsis pectoralis heeft bruine flanken en een bruinere rug, en leeft alleen in het midden van Peru. De taanbuiktangare Thlypopsis inornata heeft geheel taankleurige onderdelen zonder witte buik, en leeft lager in de droge Marañón-vallei. De taankoptangare Thlypopsis fulviceps heeft een grijze borst, en leeft alleen in het noordoosten van Colombia.
Leefgebied
Bosranden, struweel, heggen, elzenbosjes, oeverbos en secundaire groei in de bergen, ook rond akkers en in tuinen, ruwweg tussen 1500 en 3300 m. Zoekt in de buitenste twijgen en tussen bladeren naar insecten, in paartjes of groepjes, vaak in gemengde groepen. Het nest is een kom in een struik.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia in het zuiden, op de Centrale en Westelijke Andes. In Ecuador op beide flanken van de Andes en in de dalen ertussen. In Peru in de Andes over een groot deel van het land, naar het zuiden tot in het gebied van Cuzco. Ontbreekt in Bolivia en op de Galápagos. Komt buiten het gidsgebied niet voor.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Zoek langs heggen, elzenbosjes en struikrijke bosranden in de bergdalen, bijvoorbeeld in het noorden van Ecuador. Let op paartjes met een oranjerode kop en borst in gemengde groepen.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. De soort verdraagt half open, agrarisch berglandschap met struwelen en bosresten.
Wetenschappelijke naam
Thlypopsis ornata | (Sclater, 1859)
Sclater beschreef de soort in 1859 als Nemosia ornata; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Thlypopsis werd in 1851 ingevoerd door Cabanis. De geslachtsnaam combineert Grieks thlupis, een onbekend klein vogeltje, met opsis, 'uiterlijk'. De soortnaam is Latijn ornatus, 'versierd', naar het gekleurde verenkleed. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Pallatanga, Chimborazo, Ecuador.