Alle soorten › Zangvogels › Tangaren › Wenkbrauwtangare

Wenkbrauwtangare | Thlypopsis superciliaris

Superciliaried Hemispingus | Hemispingo cejudo | Saí-de-sobrancelha

De wenkbrauwtangare, in het Engels een hemispingus, is een kleine, olijfgele tangare met een witte wenkbrauwstreep, van het hogere bergbos van Colombia tot Bolivia. Hij leeft in paartjes of groepjes in dicht gebladerte en maakt vaak deel uit van gemengde groepen. Moleculair onderzoek plaatst hem tegenwoordig in het geslacht Thlypopsis.

Wenkbrauwtangare (Thlypopsis superciliaris)
Foto: Félix Uribe from Rionegro, Antioquia, Colombia — CC BY-SA 2.0 · Wikimedia Commons

Geluid

Hoge, dunne tsit-roepjes. De zang is een snelle, ratelende reeks hoge tonen, vaak als duet van een paartje.

Luister: ZangXC839993

Opname: Jerome Fischer — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto

Herkenning

13–14 cm, met een dunne, spitse, donkere snavel. De kruin en de zijkant van de kop zijn grijs tot zwartachtig, afhankelijk van de ondersoort, met een smalle witte wenkbrauwstreep; in sommige zuidelijke stands is die streep geelachtig of vaag. De bovendelen zijn olijfgroen, de onderdelen helder- tot olijfgeel. De seksen zijn gelijk. Jongen zijn doffer, met een minder duidelijke wenkbrauwstreep.

Verwarrings­soorten

De zwartkruinhemispingus Kleinothraupis atropileus is groter, met een zwarte kruin, een lange, lichte wenkbrauwstreep en okergele onderdelen. De olijfrugsfenops Sphenopsis frontalis is doffer olijfkleurig, met een vage, geelachtige wenkbrauwstreep. Bonapartes zanger Myiothlypis luteoviridis heeft een gele wenkbrauwstreep, een donkere oogstreep en een langere staart.

Leefgebied

Nevelwoud, elfenbos aan de boomgrens, bosranden en struweel in het hooggebergte, ruwweg tussen 2000 en 3600 m. Zoekt in de middelste lagen en het bladerdak tussen bladeren en mos naar insecten, meestal in paartjes of groepjes binnen gemengde groepen. Het nest is een kom van mos en vezels.

Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.

Verspreiding en trek

In Colombia op de drie Andesketens. In Ecuador op beide flanken van de Andes. In Peru langs de Andes over de hele lengte van het land, vooral op de oostflank. In Bolivia op de oostflank van de Andes in het noorden en midden van het land. Ontbreekt op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in de Andes van Venezuela.

  • Jaarrond
  • donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Dichtheidskaart uit de waarnemingen van GBIF (2006-10-01 – 2026-09-30), geteld per hokje van 1,41° en per maand en gedeeld door alle vogelwaarnemingen in datzelfde hokje — zo telt niet mee hoeveel vogelaars er kijken. De kleurdiepte volgt dat aandeel en loopt geleidelijk af; de kaart houdt zich dus niet aan landsgrenzen. Landcontouren: Natural Earth (publiek domein).

Hoe en wanneer kijken

Zoek in gemengde groepen in het hogere nevelwoud en aan de boomgrens. Let op een kleine, gele vogel met een grijze kop en een smalle witte wenkbrauwstreep.

Staat van instandhouding

Wereldwijd niet bedreigd. De soort is plaatselijk algemeen en verdraagt bosranden en struweel.

Wetenschappelijke naam

Thlypopsis superciliaris | (de Lafresnaye, 1840)

De Lafresnaye beschreef de soort in 1840 als Arremon superciliaris; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Thlypopsis werd in 1851 ingevoerd door Cabanis. De geslachtsnaam combineert Grieks thlupis, een onbekend klein vogeltje, met opsis, 'uiterlijk'. De soortnaam is Latijn superciliaris, 'met een wenkbrauw', naar de duidelijke wenkbrauwstreep. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Bogotá, Colombia.