Alle soorten › Zangvogels › Ovenvogels en muisspechten › Bruinkapmeesstekelstaart
Bruinkapmeesstekelstaart | Leptasthenura fuliginiceps
Brown-capped Tit-Spinetail | Tijeral canelo | Grimpeirinho-de-boné-pardo
De bruinkapmeesstekelstaart is een kleine, effen gekleurde meesstekelstaart met een bruine kruin en roodbruine vleugels en staart. Hij leeft in struweel en open bos van de oostelijke Andes van Bolivia en Argentinië. In het gidsgebied komt hij alleen in Bolivia voor.
Geluid
De zang is nauwelijks beschreven. De roep is een zwak, insectachtig prie.
Opname: Niels Krabbe — CC BY-NC-SA 3.0 · xeno-canto
Herkenning
15–16 cm, een kleine, slanke vogel met een korte snavel en een lange, getrapte staart. De kruin is effen donkerbruin, de rug grijsbruin, met een lichte, geelbruine wenkbrauwstreep. Vleugels en staart zijn grotendeels roodbruin. De keel is witachtig, de verdere onderdelen zijn bleek taankleurig. De seksen zijn gelijk.
Verwarringssoorten
De staartmeesstekelstaart Leptasthenura aegithaloides heeft een gestreepte kruin en een donkere staart met lichte randen. De taankleurige meesstekelstaart Sylviorthorhynchus yanacensis is ook op kruin en onderdelen warm kaneelkleurig en leeft hoger, vooral in Polylepis. De andesmeesstekelstaart Leptasthenura andicola is zwaar wit gestreept. Canastero's (Asthenes) hebben een kortere staart en houden zich meer op of bij de grond op.
Leefgebied
Droog tot halfvochtig bergstruweel, bij voorkeur in steile ravijnen, Polylepis-bos en halfvochtig bos, in Bolivia tussen ongeveer 1500 en 3900 m. Zoekt in paren of kleine groepen in struiken en lage bomen naar insecten en andere geleedpotigen. Het nest is een bal in een spleet in een rots of een gebouw; het legsel telt twee of drie eieren.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
Ontbreekt in Colombia, Ecuador, Peru en op de Galápagos. Bolivia: in de Andes van La Paz zuidwaarts via Cochabamba en Chuquisaca tot Potosí en Tarija. Buiten het gidsgebied in het noordwesten en midden van Argentinië, zuidwaarts tot Mendoza en de Sierras de Córdoba.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Zoek in struikrijke ravijnen in de droge dalen van midden- en zuid-Bolivia; de vogels bewegen zich in paren door de struiken, vaak samen met andere kleine zangvogels.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. Het verspreidingsgebied is groot, de stand geldt als stabiel en er zijn geen directe bedreigingen bekend.
Wetenschappelijke naam
Leptasthenura fuliginiceps | (d'Orbigny, ACVMD & de Lafresnaye, 1837)
D'Orbigny, ACVMD & de Lafresnaye beschreef de soort in 1837 als Synallaxis fuliginiceps; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Leptasthenura werd in 1853 ingevoerd door Reichenbach. De geslachtsnaam combineert Grieks leptos, 'dun', asthenēs, 'zwak', en oura, 'staart'. De soortnaam fuliginiceps komt van Latijn fuligo, 'roet', en -ceps, 'gekapt': 'met roetkleurige kap'. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Sica Sica, La Paz, Bolivia.