Alle soorten › Zangvogels › Ovenvogels en muisspechten › Bruinkeelmuisspecht
Bruinkeelmuisspecht | Dendrexetastes rufigula
Cinnamon-throated Woodcreeper | Trepatroncos gorjicanelo | Arapaçu-galinha
De bruinkeelmuisspecht is een forse, vrij effen muisspecht van rivierbos en bosranden in het Amazonelaagland, met een dikke, rechte, lichte snavel. Hij leeft hoger in de bomen dan de meeste muisspechten, vaak in de kroon, en komt ook voor bij open plekken en dorpen met hoge bomen. Zijn luide, versnellende reeksen klinken vooral in de schemering.
Geluid
Een luide, versnellende en dalende reeks scherpe, iets nasale tonen, kiu-kiu-kiu-kiukiukiu. Vooral te horen bij zonsopgang en in de avondschemering, vaak als een van de laatste vogelgeluiden van de dag.
Opname: JAYRSON ARAUJO DE OLIVEIRA — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
24–26 cm, met een dikke, rechte, lichte groenachtig ivoorkleurige snavel. Kop, rug en onderdelen zijn effen olijfbruin; vleugels, stuit en staart zijn roodbruin. De keel is kaneelkleurig tot geelbruin. Over de bovenborst en de bovenrug lopen smalle, lichte, donker omrande streepjes. De seksen zijn gelijk.
Verwarringssoorten
De geelkeelmuisspecht Xiphorhynchus guttatus heeft ook een lichte keel, maar een langere, dunnere, licht gebogen snavel en een sterk gevlekte borst. De gebandeerde muisspecht Dendrocolaptes certhia is over het hele lichaam fijn gebandeerd. De langsnavelmuisspecht Nasica longirostris is groter, met een zeer lange snavel en een gestreepte, zwartachtige kop. De grijswangmuisspecht Dendrocincla fuliginosa is kleiner, met een donkere snavel en zonder streepjes op de borst.
Leefgebied
Várzea, rivierbos en bosranden, open plekken met verspreide hoge bomen, ook de randen van terra-firmebos en bomen rond dorpen, tot ongeveer 500 m. Foerageert in de middelste lagen en de kroon, op stammen en dikke takken en in bromelia's, naar insecten en andere geleedpotigen. Sluit zich soms aan bij gemengde groepen in de kroon. Het nest ligt in een boomholte.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
Colombia: in het Amazonelaagland in het zuidoosten. Ecuador: in het Amazonelaagland. Peru: in het Amazonelaagland. Bolivia: in het laagland van het noorden. Ontbreekt op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in het Amazonegebied van Brazilië en in delen van Venezuela en de Guyana's.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Let langs rivieren en bij open plekken met hoge bomen op een forse, effen muisspecht met een lichte snavel hoog in de kroon. Luister in de schemering naar de versnellende reeksen.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. De soort verdraagt randen en half open terrein met hoge bomen, maar is afhankelijk van bos langs rivieren.
Wetenschappelijke naam
Dendrexetastes rufigula | (Lesson, 1844)
Lesson beschreef de soort in 1844 als Dendrocolaptes (orthocolaptes) rufigula; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Dendrexetastes werd in 1851 ingevoerd door Eyton. De geslachtsnaam komt van Oudgrieks dendron, 'boom', en exetastēs, 'onderzoeker, inspecteur'. De soortnaam komt van Latijn rufus, 'roodbruin', en gula, 'keel', naar de kaneelkleurige keel. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Cayenne, Frans-Guyana.