Alle soorten › Zangvogels › Tirannen › Bruinvoorhoofddwergtiran

Bruinvoorhoofddwergtiran | Pseudotriccus simplex

Hazel-fronted Pygmy Tyrant | Tiranuelo simple | Maria-de-testa-avelã

De bruinvoorhoofddwergtiran is een kleine, olijfkleurige tiran met een roodbruin gezicht, die alleen voorkomt in de Yungas van het zuidoosten van Peru en Bolivia. Hij leeft verborgen in de ondergroei van bergbos en maakt, zoals zijn verwanten, snorrende geluiden met zijn vleugels.

Van deze soort bestaat geen foto van een levende wilde vogel met een geschikte Creative Commons-licentie. Heb je er een die aan de regels voldoet? Stuur hem in.

Geluid

Een hoge, dunne triller en korte, scherpe roepjes. Daarnaast een snorrend vleugelgeluid en droge klappende geluiden met de snavel.

Luister: ZangXC349163

Opname: Dan Lane — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto

Herkenning

11 cm, met een korte, platte snavel en een vrij lange staart. Voorhoofd, teugel en gezicht zijn roodbruin, de rest van de bovendelen olijfgroen. Vleugels en staart zijn donker met roodbruine randen. Keel en borst zijn olijfkleurig, de buik geelachtig olijf. Er zijn geen vleugelstrepen. De seksen zijn gelijk.

Verwarrings­soorten

De bronzen dwergtiran Pseudotriccus pelzelni is donkerder, zonder roodbruin in het gezicht, en komt zuidwaarts tot in Puno voor. De roodkopdwergtiran Pseudotriccus ruficeps heeft een geheel oranjerode kop, inclusief kruin en keel, en leeft hoger, in het bovenste bergbos. De schubkuifdwergtiran Lophotriccus pileatus heeft een kuif met roodbruine veerranden en een gestreepte borst.

Leefgebied

De dichte ondergroei van vochtig lager bergbos en voetheuvelbos, vaak met bamboe, ruwweg tussen 1000 en 2200 m. Vangt kleine insecten met korte sprongen naar bladeren en twijgen, meestal alleen. Het nest is weinig beschreven.

Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.

Verspreiding en trek

Peru: alleen in het zuidoosten, aan de oostflank in Cuzco en Puno. Bolivia: in de Yungas van La Paz en Cochabamba. Ontbreekt in Colombia, Ecuador en op de Galápagos. Komt buiten het gidsgebied niet voor.

  • Jaarrond
  • donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Dichtheidskaart uit de waarnemingen van GBIF (2006-10-01 – 2026-09-30), geteld per hokje van 1,41° en per maand en gedeeld door alle vogelwaarnemingen in datzelfde hokje — zo telt niet mee hoeveel vogelaars er kijken. De kleurdiepte volgt dat aandeel en loopt geleidelijk af; de kaart houdt zich dus niet aan landsgrenzen. Landcontouren: Natural Earth (publiek domein).

Hoe en wanneer kijken

Zoek in de ondergroei van bergbos op 1200–2000 m langs wegen in de Yungas van Cuzco en La Paz en luister naar het snorrende vleugelgeluid; de vogel zit laag en stil en verplaatst zich met korte sprongen.

Staat van instandhouding

Niet bedreigd. Het verspreidingsgebied is klein, maar de soort leeft in een zone met nog veel aaneengesloten bos.

Wetenschappelijke naam

Pseudotriccus simplex | (Berlepsch, 1901)

Berlepsch beschreef de soort in 1901 als Caenotriccus simplex; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Pseudotriccus werd in 1885 ingevoerd door Taczanowski & Berlepsch. De geslachtsnaam komt van Grieks pseudos, 'vals', en trikkos, een klein, niet nader bepaald vogeltje, in de ornithologie gebruikt voor tirannen. De soortnaam komt van Latijn simplex, 'eenvoudig', naar het effen verenkleed. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Sandillani, La Paz, Bolivia.