Alle soorten › Zangvogels › Ovenvogels en muisspechten › Cactuscanastero
Cactuscanastero | Pseudasthenes cactorum
Cactus Canastero | Canastero de los cactus | Lenheiro-dos-cactos
De cactuscanastero is een kleine, grijsbruine canastero die alleen in Peru voorkomt, op de droge westflank van de Andes. Hij leeft op rotsige hellingen met zuilcactussen en verspreide struiken en bouwt zijn nest in die cactussen, waar de naam naar verwijst. Het is de enige soort van het geslacht Pseudasthenes in het gidsgebied.
Geluid
De zang is een zwakke, droge triller die tot ongeveer zes seconden kan duren. De roep is een lage, snelle, droge triller die vaak wordt herhaald.
Opname: Scott Olmstead — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
15–16 cm, met een vrij lange staart en een dunne, rechte snavel. Kruin en bovendelen zijn effen dofbruin, met een bleek geelbruine wenkbrauwstreep en een donkere oogstreep. Kin en midden van de keel zijn bleek oranjebruin, de rest van de onderdelen is licht geelbruin. De vleugeldekveren zijn dof roodbruin en op de gesloten vleugel ligt een roodbruine band. De middelste staartpennen zijn bruin, de buitenste grotendeels roodbruin. De seksen zijn gelijk.
Verwarringssoorten
De kloofcanastero Asthenes pudibunda is iets groter en warmer roodbruin, vooral op vleugels en staart, en leeft meestal hoger, in struikrijke kloven tot in het Polylepis-bos. De bleekstaartcanastero Asthenes huancavelicae heeft een lichte staart en leeft in de droge inter-Andesdalen, niet op de westflank.
Leefgebied
Droog bergstruweel met verspreide struiken en zuilcactussen op de westflank van de Andes, van ongeveer 50 tot 2500 m. Zoekt geleedpotigen op de grond, op rotsen en op cactussen, mogelijk ook in lage begroeiing. Het nest ligt in zuilcactussen; de soort broedt in de zuidelijke lente en zomer.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
Peru: endemisch, op de westflank van de Andes in La Libertad en van Lima zuidwaarts tot Arequipa. Ontbreekt in Colombia, Ecuador, Bolivia en op de Galápagos. Komt buiten het gidsgebied niet voor.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Zoek op droge, rotsige hellingen met zuilcactussen in de dalen die van de westflank naar de kust lopen, bijvoorbeeld in de dalen ten oosten van Lima. De vogels zitten vaak op of tussen de cactussen en verraden zich door hun droge triller.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. Het verspreidingsgebied is klein, maar het droge bergstruweel staat op de meeste plaatsen weinig onder druk.
Wetenschappelijke naam
Pseudasthenes cactorum | (Koepcke, 1959) (GBIF: Asthenes cactorum)
Koepcke beschreef de soort in 1959 als Asthenes cactorum; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Pseudasthenes werd in 2010 ingevoerd door Derryberry, Claramunt, O'Quin, Aleixo, Chesser, Remsen & Brumfield. De geslachtsnaam combineert Grieks pseudos, 'vals', met het geslacht Asthenes, waarin deze soorten eerder stonden. De soortnaam cactorum is Latijn voor 'van de cactussen', naar het leefgebied met zuilcactussen. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Atico, Arequipa, Peru.