Alle soorten › Duifachtigen › Duiven › Cassins duif
Cassins duif | Leptotila cassinii
Grey-chested Dove | Paloma pecho gris | Juriti-de-peito-cinza
De cassins duif is een donkere Leptotila van vochtig laaglandbos, met een grijze borst en kop en een olijfbruine rug. In het gidsgebied bereikt hij alleen het noorden en westen van Colombia, de zuidrand van een verspreidingsgebied dat tot in Mexico reikt. Hij leeft op de bodem van gesloten bos en wordt meestal eerder gehoord dan gezien.
Geluid
Een lange, zachte, dalende en wat klaaglijke toon, woeoeoeoe, met tussenpozen van vele seconden herhaald vanaf de grond of een lage tak.
Opname: Johan Chaves — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
24–26 cm, met een vrij korte, afgeronde staart. De kruin is grijs, soms met een bruinachtige zweem, het voorhoofd iets lichter; de achterhals heeft een zwakke paarse glans. De bovendelen, vleugels en staart zijn donker olijfbruin. Wangen, halszijden en borst zijn egaal grijs, de keel witachtig en de buik wit. De naakte huid rond het oog is rood, de iris geel tot oranje, de poten rood. De buitenste staartpennen hebben smalle witte toppen; de ondervleugel is roodbruin. De seksen zijn gelijk; jonge vogels zijn bruiner, met rossige randen aan de veren.
Verwarringssoorten
De vale duif Leptotila pallida in het westen van Colombia is lichter, met een kaneelbruine rug, een roze-grijze borst en een witter gezicht. De verreaux' duif Leptotila verreauxi leeft in drogere, opener streken, is lichter grijsbruin, heeft een roze getinte borst, een blauwe oogring en bredere witte staarttoppen. De grijskopduif Leptotila plumbeiceps heeft een blauwgrijze kruin die scherp afsteekt tegen de bruine rug en een roze-bruine borst.
Leefgebied
Het binnenste en de randen van vochtig laagland- en heuvelbos, ook oud secundair bos, oeverbos en schaduwrijke aanplant, vooral beneden 1000 m. Loopt alleen of in paren over de bosbodem en eet zaden, gevallen vruchten en kleine ongewervelden. Het nest is een platform van takjes in een struik of lage boom.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia in het laagland van het noordwesten en noorden: de Chocó aan de Pacifische kant, het Urabá-gebied en de laaglanden aan de Caribische kant oostelijk tot in de middenloop van de Magdalenavallei. Ontbreekt in Ecuador, Peru, Bolivia en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied van het zuidoosten van Mexico via Midden-Amerika tot Panama.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
In vochtig laaglandbos van het noordwesten van Colombia, vroeg in de ochtend langs rustige bospaden, waar hij op de grond loopt en bij verstoring laag tussen de stammen wegvliegt. Let op de lange, dalende roep.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. In het gidsgebied plaatselijk; achteruitgegaan waar het laaglandbos is gekapt.
Wetenschappelijke naam
Leptotila cassinii | Lawrence, 1867
Lawrence beschreef de soort in 1867 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Leptotila werd in 1837 ingevoerd door Swainson. De geslachtsnaam (oorspronkelijk Leptoptila) combineert Grieks leptos, 'fijn, slank', met ptilon, 'veer'. De soortnaam eert John Cassin (1813–1869), Amerikaanse ornitholoog aan de Academy of Natural Sciences in Philadelphia. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit langs de Panamaspoorweg, Panama.