Alle soorten › Duifachtigen › Duiven › Tolimaduif

Tolimaduif | Leptotila conoveri

Tolima Dove | Paloma montaraz de Tolima | Juriti-de-tolima

De tolimaduif is een Leptotila die alleen in Colombia voorkomt, op de hellingen boven de bovenloop van de Magdalenavallei. Hij leeft in bergbos, bosranden en struikgewas op middelhoogte en is naar het departement Tolima genoemd. Lange tijd was er weinig van hem bekend; inmiddels is hij op een aantal plekken in Tolima en Huila vastgesteld.

Tolimaduif (Leptotila conoveri)
Foto: Christoph Moning — CC BY 4.0 · Wikimedia Commons

Geluid

Een laag, hol koeren, oe-woeoe, met de tweede toon langer, met tussenpozen herhaald vanuit de ondergroei; vergelijkbaar met dat van verwante Leptotila-soorten.

Luister: ZangXC425868

Opname: Yair Guillermo Molina Martínez. — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto

Herkenning

25–26 cm, met een middellange, afgeronde staart. Het voorhoofd is lichtgrijs, de kruin blauwgrijs, de achterhals met een paarse glans. De bovendelen, vleugels en staart zijn donker olijfbruin. De keel is witachtig, de borst roze tot wijnrood getint, de buik en onderstaartdekveren warm oker- tot kaneelbruin. De naakte huid rond het oog is roodachtig, de poten rood. De buitenste staartpennen hebben smalle witte toppen; de ondervleugel is roodbruin. De seksen zijn gelijk; jonge vogels zijn doffer, met rossige randen aan de veren.

Verwarrings­soorten

De verreaux' duif Leptotila verreauxi, die in drogere en lagere delen van dezelfde vallei leeft, heeft een witte buik, een lichtere, grijsbruine rug en een blauwe oogring. De rosse kwartelduif Geotrygon montana en de teugelkwartelduif Zentrygon frenata zijn gedrongener en kortstaartiger, met een gestreepte kop en zonder witte staarthoeken.

Leefgebied

Vochtig bergbos, bosranden, oud secundair bos, struikgewas en schaduwkoffie op de hellingen, ongeveer tussen 1300 en 2500 m. Loopt op de grond, alleen of in paren, en eet zaden, gevallen vruchten en kleine ongewervelden. Over het nest is weinig bekend.

Verspreiding en trek

Endemisch voor Colombia: de oostelijke helling van de Centrale Andes in Tolima en Huila en plaatselijk de westelijke helling van de Oostelijke Andes in Huila, boven de bovenloop van de Magdalenavallei. Ontbreekt in Ecuador, Peru, Bolivia en op de Galápagos, en komt nergens buiten het gidsgebied voor.

  • Jaarrond
  • donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Dichtheidskaart uit de waarnemingen van GBIF (2006-10-01 – 2026-09-30), geteld per hokje van 1,41° en per maand en gedeeld door alle vogelwaarnemingen in datzelfde hokje — zo telt niet mee hoeveel vogelaars er kijken. De kleurdiepte volgt dat aandeel en loopt geleidelijk af; de kaart houdt zich dus niet aan landsgrenzen. Landcontouren: Natural Earth (publiek domein).

Hoe en wanneer kijken

Zoek in bosresten en schaduwkoffie op de hellingen van Tolima en Huila, vroeg in de ochtend, wanneer hij langs paden en bosranden op de grond foerageert en roept.

Staat van instandhouding

Gevoelig. Klein verspreidingsgebied in een streek waar veel bergbos is omgezet in landbouwgrond; verdraagt enige verstoring en leeft ook in secundair bos en koffieaanplant, maar blijft afhankelijk van bosresten.

Wetenschappelijke naam

Leptotila conoveri | Bond & Meyer de Schauensee, 1943

Bond & Meyer de Schauensee beschreef de soort in 1943 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Leptotila werd in 1837 ingevoerd door Swainson. De geslachtsnaam (oorspronkelijk Leptoptila) combineert Grieks leptos, 'fijn, slank', met ptilon, 'veer'. De soortnaam eert Henry Boardman Conover (1892–1950), Amerikaanse ornitholoog en verzamelaar, verbonden aan het Field Museum in Chicago. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Colombia.