Alle soorten › Zangvogels › Mierklauwieren › Chapmans miervogel

Chapmans miervogel | Drymophila striaticeps

Streak-headed Antbird | Tiluchí cabeciestriado | Trovoada-de-cabeça-estriada

Chapmans miervogel is de wijdst verspreide van de langstaartige, gestreepte miervogels van de Andes en komt voor van Colombia tot in Bolivia. Hij is sterk gebonden aan bamboe, vooral Chusquea, in bergbos. Paren laten zich horen met een duet van een zoemende zang van het mannetje en een dalend antwoord van het vrouwtje.

Chapmans miervogel (Drymophila striaticeps)
Foto: Nick Athanas — CC BY-SA 2.0 · Wikimedia Commons

Geluid

Het mannetje zingt een luide, scherpe inleidende toon gevolgd door een reeks zoemende tonen; het vrouwtje antwoordt met een dalende, minder zoemende reeks. Roepen: een scherpe, rinkelende toon en dubbele reeksen dalende, miauwende fluittonen.

Luister: RoepXC1143758

Opname: Jacob Wijpkema — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto

Herkenning

15 cm, met een lange, getrapte staart met witte punten. Het mannetje heeft een zwarte kruin en rug met witte strepen, een witte vlek tussen de schouders, een diep rossige stuit en zwarte vleugeldekveren met witte punten. Gezicht, keel en borst zijn wit met brede zwarte strepen, de buik is ongestreept wit, flanken en onderstaartdekveren zijn rossig. Het vrouwtje heeft een kaneelrossig en zwart gestreepte kruin, mist de witte schoudervlek en is op de plaatsen waar het mannetje wit is rossig geelbruin.

Verwarrings­soorten

Klages' miervogel Drymophila klagesi in Perijá en Norte de Santander en de langstaartmiervogel Drymophila caudata in de Oostelijke Andes van Colombia hebben vrijwel hetzelfde kleed; zang en verspreiding zijn de beste kenmerken. De streepkopmiervogel Drymophila devillei leeft in bamboe in het Amazonelaagland en de lage voetheuvels, is kleiner en heeft een kortere staart.

Leefgebied

Onderlaag en middenlaag van groenblijvend bergbos en secundair bos, sterk gebonden aan bamboebosjes, minder vaak in lianen en struikrijke bosranden. In Colombia tussen ongeveer 1200 en 3150 m, in Ecuador en Peru vooral tussen 1500 en 2600 m. Zoekt in paren insecten tussen bamboebladeren, meestal niet ver boven de grond.

Verspreiding en trek

Colombia: in de Westelijke en Centrale Andes en zuidwaarts tot in Nariño. Ecuador: op de westhelling zuidwaarts tot in het midden van het land en langs de oosthelling. Peru: langs de oosthelling van de Andes, van het noorden tot in het zuidoosten. Bolivia: op de oosthelling in het noordwesten (La Paz). Ontbreekt op de Galápagos. Endemisch voor het gidsgebied.

  • Jaarrond
  • donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Dichtheidskaart uit de waarnemingen van GBIF (2006-10-01 – 2026-09-30), geteld per hokje van 1,41° en per maand en gedeeld door alle vogelwaarnemingen in datzelfde hokje — zo telt niet mee hoeveel vogelaars er kijken. De kleurdiepte volgt dat aandeel en loopt geleidelijk af; de kaart houdt zich dus niet aan landsgrenzen. Landcontouren: Natural Earth (publiek domein).

Hoe en wanneer kijken

Luister in bergbos met veel Chusquea-bamboe naar het duet, bijvoorbeeld langs bosranden op de oosthelling in Ecuador en Peru. De vogels blijven vaak in de bamboe, maar reageren op elkaars zang en komen dan naar de rand.

Staat van instandhouding

Niet bedreigd. Wijd verspreid en plaatselijk vrij algemeen; de soort gebruikt ook bamboe in secundair bos en op oude kapvlakten, maar verdwijnt waar het bos geheel wordt omgezet in landbouwgrond.

Wetenschappelijke naam

Drymophila striaticeps | Chapman, 1912

Chapman beschreef de soort in 1912 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Drymophila werd in 1824 ingevoerd door Swainson. De geslachtsnaam combineert Grieks drumos, 'bos, struikgewas', en philos, 'houdend van'. De soortnaam komt van Latijn striatus, 'gestreept', en -ceps, 'met een kop', naar de gestreepte kop. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Salento, Quindío, Colombia.