Alle soorten › Steltloperachtigen › Plevieren › Chileense kievit
Chileense kievit | Vanellus chilensis
Southern Lapwing | Avefría tero | Quero-quero
De chileense kievit is de grote, luidruchtige kievit van open grasland in een groot deel van Zuid-Amerika. Hij heeft geprofiteerd van ontbossing en de aanleg van weiland en breidt zich in het gidsgebied uit, ook de Andesdalen in en naar de westkant van de Andes. Bij gevaar alarmeert hij met luide roepen en valt hij indringers in duikvlucht aan.
Geluid
Een luid, schel en aanhoudend keh-keh-keh of tero-tero, vaak in vlucht en ook 's nachts; reageert op elke verstoring.
Opname: Manuel Grosselet — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
32–38 cm. De kop en hals zijn grijs, met een zwart voorhoofd en een zwarte keel die doorloopt in een brede zwarte borstband, en een dunne zwarte kuif op het achterhoofd. De rug is grijsbruin, de schouders hebben een bronsgroene en paarse glans. De buik is wit. Het oog, de oogring en de snavelbasis zijn rood, de snavelpunt is zwart. Aan de vleugelbocht zit een rode spoor. In vlucht een brede witte band over de ronde, verder zwarte vleugels, een witte stuit en een zwarte staartband. De poten zijn roze. De seksen zijn gelijk; jonge vogels zijn valer, met een kortere kuif.
Verwarringssoorten
De andeskievit Vanellus resplendens heeft geen kuif en geen zwarte keel en borst, en leeft hoog in de Andes. De cayennekievit Hoploxypterus cayanus is kleiner, met een scherp zwart-wit patroon op kop en borst en zonder kuif. De maskerkievit Vanellus miles, een uitzonderlijke dwaalgast, heeft gele gezichtslellen en een witte keel.
Leefgebied
Open grasland, weiland, savanne, rivieroevers en zandbanken, randen van moerassen, vliegvelden, sportvelden en gazons, vooral in het laagland maar plaatselijk tot ruim 2500 m in de Andesdalen. Zoekt insecten, wormen en andere ongewervelden op de grond. Het nest is een kuiltje in kort gras of op kale grond; beide ouders verdedigen het fel.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia wijdverbreid in het laagland ten oosten van de Andes, in het Caribische laagland en in de dalen van de Magdalena en de Cauca, en plaatselijk tot op de hoogvlakte van Bogotá. In Ecuador in het oostelijke laagland en, in toenemende mate, in het westen en in de Andesdalen. In Peru in het Amazonelaagland en plaatselijk verder westelijk. In Bolivia wijdverbreid in het laagland. Ontbreekt op de Galápagos. Buiten het gidsgebied van Panama tot Vuurland.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
In vrijwel elk weiland en op elke savanne in het laagland ten oosten van de Andes, bijvoorbeeld in de Llanos; de vogels maken zich bij nadering direct met hun alarmroep bekend.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. De soort profiteert van ontbossing en veeteelt en neemt in het gidsgebied toe.
Wetenschappelijke naam
Vanellus chilensis | (Molina, 1782)
Molina beschreef de soort in 1782 als Parra Chilensis; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Vanellus werd in 1760 ingevoerd door Brisson. De geslachtsnaam is Middeleeuws Latijn voor 'kievit', een verkleinwoord van Latijn vannus, 'wan' (waaier), naar het geluid van de vleugelslag. De soortnaam verwijst naar Chili, niet noodzakelijk de typelocatie. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Chili.