Alle soorten › Zangvogels › Tangaren › Citroentangare
Citroentangare | Chrysothlypis chrysomelas
Black-and-yellow Tanager | Tangara negriamarilla | Tiê-preto-e-amarelo
De citroentangare is een kleine tangare van het vochtige bergbos van Costa Rica en Panama. In het gidsgebied is hij alleen als dwaalgast of grensgeval bekend, van enkele waarnemingen in het uiterste noordwesten van Colombia aan de grens met Panama. Het mannetje is heldergeel met een zwarte mantel, vleugels en staart.
Geluid
Dunne, hoge tsit-roepjes en een snelle, hoge zang van piepende tonen; uit het gidsgebied niet beschreven.
Opname: Nick Athanas — CC BY-NC-SA 3.0 · xeno-canto
Herkenning
11–12 cm, met een dunne, spitse, donkere snavel. Het mannetje is heldergeel op kop, stuit en onderdelen, met een zwarte mantel, vleugels en staart. Het vrouwtje is olijfgroen op de bovendelen en geel op de onderdelen, met een lichtere keel. Jonge vogels lijken op het vrouwtje.
Verwarringssoorten
Het mannetje van de geelstuittangare Hemithraupis flavicollis heeft eveneens zwarte bovendelen en een gele stuit, maar alleen een gele keel en een witachtige buik. Het vrouwtje van de guiratangare Hemithraupis guira is vergelijkbaar olijfgroen en geel, maar heeft een vage gele wenkbrauw en leeft vooral in lager gelegen bos.
Leefgebied
Kronen en randen van vochtig voetheuvelbos en lager bergbos, vooral tussen ongeveer 600 en 1500 m. Zoekt actief tussen de bladeren naar insecten en eet kleine vruchten, meestal in gemengde groepen met tangaren en zangers.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia alleen enkele waarnemingen in het uiterste noordwesten van Chocó, aan de grens met Panama. Ontbreekt in Ecuador, Peru, Bolivia en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in Costa Rica en Panama.
Hoe en wanneer kijken
Het voorkomen in het gidsgebied beperkt zich tot een afgelegen grensgebied. Een waarneming verdient documentatie met foto of geluidsopname.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. In Costa Rica en Panama plaatselijk vrij algemeen in vochtig bergbos.
Wetenschappelijke naam
Chrysothlypis chrysomelas | (Sclater & Salvin, 1869)
Sclater & Salvin beschreef de soort in 1869 als Tachyphonus chrysomelas; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Chrysothlypis werd in 1912 ingevoerd door Berlepsch. De geslachtsnaam komt van Grieks khrusos, 'goud', en thlupis, een niet nader bekende vogel, een naam die vaak voor Amerikaanse zangers en dunsnavelige tangares wordt gebruikt. De soortnaam komt van Grieks khrusos, 'goud', en melas, 'zwart', naar het geel-zwarte verenkleed. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Cordillera del Chucu, Veraguas, Panama.