Alle soorten › Spechtachtigen › Spechten › D'Orbigny's dwergspecht
D'Orbigny's dwergspecht | Picumnus dorbignyanus
Ocellated Piculet | Carpinterito boliviano | Pica-pau-anão-ocelado
D'Orbigny's dwergspecht is de dwergspecht van de oostflank van de Andes in het midden en zuiden van Peru en in Bolivia. Hij leeft in bergbos tot hoog in de Yungas en is onder getekend met zwarte schubben en vlekken op een witte ondergrond. De naam eert de Franse natuuronderzoeker Alcide d'Orbigny, die in de 19e eeuw door Bolivia reisde.
Geluid
Een hoge, dunne, iets dalende triller en losse tsit-roepjes. Roffelt zacht op dode takjes.
Opname: Dan Lane — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
10 cm, met een korte, rechte snavel. De kruin is zwart met witte stippels; het mannetje heeft rode veertoppen op de voorkruin. De bovendelen zijn grijsbruin en vrijwel effen. De wang is bruin met fijne lichte streepjes. De onderdelen zijn wit, met zwarte schubben op de borst die op de buik overgaan in pijlvormige vlekken en onregelmatige bandjes. De staart is zwart, met witte binnenvlaggen van de middelste veren. Het vrouwtje heeft geen rood op de kop.
Verwarringssoorten
De zebradwergspecht Picumnus cirratus, lager in het zuidoosten van Bolivia, is onder regelmatig gebandeerd. De witschubdwergspecht Picumnus albosquamatus lijkt sterk, maar leeft lager, in droogbos en savanne in het oostelijke laagland van Bolivia. De cuzcodwergspecht Picumnus subtilis is olijfkleuriger, onder fijn gebandeerd, en leeft lager op de oostflank van Peru. De roodbuikdwergspecht Picumnus rufiventris heeft een roodbruine onderkant.
Leefgebied
Vochtig bergbos, nevelwoud, bosranden en secundair bos op de oostflank, ruwweg tussen 800 en 2500 m, in Bolivia ook in halfvochtig bos in de inter-Andesdalen. Foerageert op dunne takken, bamboe en ranken in de lagere en middelste lagen, vaak met gemengde groepen. Eet kleine insecten en larven. Broedt in een zelf uitgehakte holte in een dode tak.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Peru op de oostflank van de Andes, van het midden van het land zuidelijk tot Cusco en Puno. In Bolivia in de Yungas en het bergbos van La Paz, Cochabamba en Santa Cruz, zuidelijk tot Chuquisaca en Tarija. Ontbreekt in Colombia, Ecuador en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in het noordwesten van Argentinië.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Zoek langs bosranden aan de Manu-weg in Cusco of in de Yungas van La Paz in Bolivia, vooral in gemengde groepen. Let op zacht getik in dunne takken en bamboe.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. De soort verdraagt bosranden en secundair bos en heeft een vrij groot verspreidingsgebied.
Wetenschappelijke naam
Picumnus dorbignyanus | de Lafresnaye, 1845
De Lafresnaye beschreef de soort in 1845 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Picumnus werd in 1825 ingevoerd door Temminck. De geslachtsnaam verwijst naar Picumnus, een Romeinse god van vruchtbaarheid en landbouw, broer van Pilumnus, wiens naam verwant is aan Latijn picus, 'specht'. De soortnaam eert Alcide d'Orbigny (1802–1857), Frans natuuronderzoeker die van 1826 tot 1834 door Zuid-Amerika reisde. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit (volgens de beschrijving).