Alle soorten › Zangvogels › Amerikaanse gorzen › Driekleurige struikgors
Driekleurige struikgors | Atlapetes tricolor
Tricolored Brushfinch | Atlapetes tricolor | Tico-tico-tricolor
De driekleurige struikgors is een olijfgroene en gele struikgors met een gele tot okerkleurige kruin, die alleen op de oostflank van de Andes in Peru voorkomt. Zijn naam verwijst naar de drie kleuren van de kop en het lichaam: geel, zwart en olijfgroen. De Pacifische vogels van Colombia en Ecuador worden nu meestal als aparte soort, de donkere struikgors, behandeld.
Geluid
De zang bestaat uit twee of drie delen en begint meestal met twee lange, dalende tonen, gevolgd door een snellere reeks. Opgewonden paren zingen in duet. Het roepje is een hoog ti.
Opname: José María Loaiza B. — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
17–18 cm, met een stevige, zwarte snavel. Kruin en nek zijn geel tot okerkleurig, het gezicht is zwart. De bovendelen zijn olijfgroen, de vleugels donkergrijs met olijfgroene randen. De onderdelen zijn geel, met een olijfgroene zweem die op de flanken het donkerst is. De seksen zijn gelijk. Jongen zijn donkerbruin van boven en lichter bruin van onder, met een donker roodbruine kruin.
Verwarringssoorten
De geelborststruikgors Atlapetes latinuchus heeft een roodbruine kruin en leigrijze bovendelen zonder olijfgroen; hij leeft in het noorden van Peru en overlapt nauwelijks met de driekleurige struikgors. De donkere struikgors Atlapetes crassus lijkt sterk op de driekleurige struikgors, maar leeft alleen op de Pacifische flank in Colombia en Ecuador. De bruinkapstruikgors Arremon brunneinucha heeft een kastanjebruine kruin, een witte keel en een zwarte borstband.
Leefgebied
Struikrijke randen en open plekken van vochtig bergbos, secundair bos en open nevelwoud, ruwweg tussen 1500 en 3000 m. Zoekt van de grond tot ongeveer tien meter hoogte naar insecten, andere ongewervelden, zaden en kleine vruchten, vaak in gemengde groepen. Het nest is een kom in dicht struikgewas.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
Alleen in Peru, op de oostflank van de Andes, van het noorden van La Libertad zuidwaarts tot het westen van Cusco. Ontbreekt in Colombia, Ecuador, Bolivia en op de Galápagos. Komt buiten het gidsgebied niet voor.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Zoek langs bosranden en bergwegen op de oostflank in Midden-Peru, bijvoorbeeld in de nevelwouden van Junín en Pasco. Paren zingen vooral in de vroege ochtend; overdag sluiten ze zich vaak aan bij gemengde groepen aan de bosrand.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. De soort verdraagt secundair bos en bosranden; plaatselijk verdwijnt het leefgebied door ontbossing voor landbouw.
Wetenschappelijke naam
Atlapetes tricolor | (Taczanowski, 1875)
Taczanowski beschreef de soort in 1875 als Buarremon tricolor; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Atlapetes werd in 1831 ingevoerd door Wagler. De geslachtsnaam komt van Grieks: de mythische titaan Atlas en petēs, 'vlieger'. De soortnaam komt van Latijn tricolor, 'driekleurig', naar het verenkleed in geel, zwart en olijf. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Chilpes, Junín, Peru.