Alle soorten › Zangvogels › Amerikaanse gorzen › Donkere struikgors
Donkere struikgors | Atlapetes crassus
Choco Brushfinch | Atlapetes del Chocó | Tico-tico-do-chocó
De donkere struikgors is een olijfgroene en gele struikgors met een goudbruine kruin van de Pacifische flank van de Andes in Colombia en Ecuador. Hij werd lang als ondersoort van de driekleurige struikgors van Peru beschouwd, maar wordt nu meestal als aparte soort behandeld. Hij leeft in paren aan bosranden en in open nevelwoud, vaak in gemengde groepen.
Geluid
De zang is een levendige frase van twee à drie seconden, met korte tussenpozen herhaald, vooral bij zonsopgang en in de vroege ochtend vanaf een hoge zitplaats. Het roepje is een korte, hoge, staccato toon.
Opname: Carlos Delgado JUMABITA — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
17–18 cm, met een stevige, zwarte snavel. Kruin en nek zijn goudbruin tot okerkleurig, het gezicht is zwart. De bovendelen zijn donker olijfgroen tot grijsachtig olijf, vleugels en staart donkerder. Keel en onderdelen zijn helder geel, met een olijfgroene zweem op de flanken. De seksen zijn gelijk. Jongen zijn donkerbruin van boven en lichter bruin van onder, met een roodbruine kruin.
Verwarringssoorten
De geelborststruikgors Atlapetes latinuchus heeft een roodbruine kruin, leigrijze bovendelen zonder olijfgroen en leeft meestal hoger. De roetkopstruikgors Atlapetes fuscoolivaceus leeft alleen in het bovenste Magdalenadal in Colombia en heeft een donkere, roetkleurige kop zonder goudbruine kruin. De driekleurige struikgors Atlapetes tricolor lijkt sterk op de donkere struikgors, maar leeft alleen op de oostflank in Peru.
Leefgebied
Ondergroei en randen van vochtig bergbos, open nevelwoud, open plekken en secundair bos, meestal tussen 600 en 2000 m, plaatselijk hoger en lager. Zoekt van de grond tot ongeveer tien meter hoogte naar insecten, andere ongewervelden, zaden en kleine vruchten. Het nest is een kom in dicht struikgewas.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia op de westflank van de West-Andes, van het noorden van Antioquia zuidwaarts tot Nariño. In Ecuador op de westflank in het noorden, zuidwaarts tot het westen van Cotopaxi, en verder plaatselijk tussen het oosten van Guayas en El Oro. Ontbreekt in Peru, Bolivia en op de Galápagos. Komt buiten het gidsgebied niet voor.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Zoek langs bosranden en bergwegen in open nevelwoud op de Pacifische flank, bijvoorbeeld rond Mindo in Ecuador. In de vroege ochtend zingt de vogel vanaf een hoge zitplaats; overdag sluiten paren zich vaak aan bij gemengde groepen.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. De stand neemt vermoedelijk af door ontbossing, maar de soort verdraagt secundair bos en komt in verschillende beschermde gebieden voor.
Wetenschappelijke naam
Atlapetes crassus | Bangs, 1908
Bangs beschreef de soort in 1908 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Atlapetes werd in 1831 ingevoerd door Wagler. De geslachtsnaam komt van Grieks: de mythische titaan Atlas en petēs, 'vlieger'. De soortnaam komt van Latijn crassus, 'dik, zwaar', waarschijnlijk naar de forse bouw. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit San Antonio, Valle del Cauca, Colombia.