Alle soorten › Zangvogels › Tangaren › Druppeltangare
Druppeltangare | Ixothraupis punctata
Spotted Tanager | Tangara puntosa | Saíra-negaça
De druppeltangare is een kleine, groene tangare met zwarte druppelvlekken op een witte onderkant, in het gidsgebied vooral van de voetheuvels en lagere bergbossen aan de oostflank van de Andes. Daarnaast komt ze voor in de Guyana's en het noordoosten van het Amazonegebied. Ze foerageert in de kronen met gemengde groepen.
Geluid
De roep is een hoog, dun tsip, vaak herhaald. Een echte zang valt weinig op.
Opname: JAYRSON ARAUJO DE OLIVEIRA — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
12 cm. Bovendelen groen met kleine zwarte vlekken op kruin, rug en schouders. Gezicht groen tot geelgroen met een donker teugelvlekje, zonder het heldergele voorhoofd van de spikkeltangare. Vleugels en staart zwart met groene randen. Keel en borst wittig met kleine zwarte druppelvlekken; de flanken groen, het midden van de buik wit tot geelwit. De snavel is zwart. De seksen zijn gelijk; jonge vogels zijn doffer.
Verwarringssoorten
De spikkeltangare Ixothraupis guttata is iets groter, met een geel voorhoofd en geel rond het oog; ze leeft vooral in Colombia. De geelbuiktangare Ixothraupis xanthogastra heeft een groene, gevlekte borst en een geel buikmidden en leeft vooral lager, in het Amazonelaagland. De stippentangare Ixothraupis varia is kleiner en vrijwel egaal groen met fijne stippen.
Leefgebied
Kronen en randen van vochtig voetheuvel- en lager bergbos aan de oostflank van de Andes, ook hoge secundaire groei, vooral van ongeveer 500 tot 1700 m. Eet kleine vruchten en zoekt insecten op takken en bladeren, meestal in paren of kleine groepjes in gemengde groepen met andere tangaren.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia hooguit zeer lokaal in het uiterste zuiden. In Ecuador en Peru langs de oostflank van de Andes. In Bolivia langs de oostflank zuidwaarts tot ongeveer Cochabamba. Komt niet voor op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in het zuidoosten van Venezuela, de Guyana's en het noorden van Brazilië.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Zoek in gemengde groepen langs wegen door voetheuvelbos aan de oostflank, bijvoorbeeld in de Manú-streek in Peru of langs de weg van Loreto naar Coca in Ecuador; bomen met rijpe vruchten trekken groepjes aan.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. Wijdverbreid en plaatselijk vrij algemeen; verdraagt bosranden, maar lijdt plaatselijk onder ontbossing.
Wetenschappelijke naam
Ixothraupis punctata | (Linnaeus, 1766)
Linnaeus beschreef de soort in 1766 als Tanagra punctata; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Ixothraupis werd in 1851 ingevoerd door Bonaparte. De geslachtsnaam combineert Grieks ixos, 'maretak', met thraupis, een niet te identificeren klein vogeltje. De soortnaam komt van Latijn punctatus, 'gestippeld'. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Suriname.