Alle soorten › Zangvogels › Tangaren › Geelbuiktangare
Geelbuiktangare | Ixothraupis xanthogastra
Yellow-bellied Tanager | Tangara ventriamarilla | Saíra-de-barriga-amarela
De geelbuiktangare is een kleine, groene tangare van het westelijke Amazonegebied, op kop, rug en borst dicht zwart gevlekt en met een geel midden van de buik. Ze leeft in de kronen van laagland- en voetheuvelbos en trekt mee met gemengde groepen.
Geluid
De roep is een hoog, zacht tsit, vaak in korte reeksen. Een zang valt weinig op.
Opname: rudy gelis — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
12 cm. Bovendelen helder groen met zwarte vlekken op kruin, nek en rug. Gezicht groen zonder geel rond het oog. Vleugels en staart zwart met groene tot blauwgroene randen. Keel en borst groen met zwarte vlekken of schubben; het midden van de buik is helder geel, de onderstaartdekveren geelachtig. De snavel is zwart. De seksen zijn gelijk; jonge vogels zijn doffer met minder duidelijke vlekken.
Verwarringssoorten
De stippentangare Ixothraupis varia is nog kleiner, met fijnere stippen en zonder geel op de buik. De druppeltangare Ixothraupis punctata heeft een witte buik met zwarte vlekken en leeft vooral hoger, in de voetheuvels en lagere bergbossen. De groen-gouden tangare Tangara schrankii heeft een zwart masker en een geel midden op de borst, zonder vlekken.
Leefgebied
Kronen en randen van vochtig laaglandbos op terra firme en in várzea, bos op witzand en voetheuvelbos aan de oostflank van de Andes, ook hoge secundaire groei, van het laagland tot ongeveer 1300 m. Eet kleine vruchten en zoekt insecten op takken en bladeren, meestal in paren of kleine groepjes in gemengde groepen met andere tangaren.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia ten oosten van de Andes in het Amazonegebied en de voetheuvels. In Ecuador en Peru in het laagland en de voetheuvels ten oosten van de Andes. In Bolivia in het noorden, langs de voet van de Andes zuidwaarts tot ongeveer Cochabamba. Komt niet voor op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in het zuiden van Venezuela en het westen en noorden van het Braziliaanse Amazonegebied.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Vanaf boomkroontorens en -paden bij lodges in het Amazonegebied van Ecuador en Peru, waar gemengde groepen op ooghoogte langskomen, en aan bosranden langs wegen in de voetheuvels.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. Wijdverbreid in groot, aaneengesloten bos; plaatselijk achteruit door ontbossing.
Wetenschappelijke naam
Ixothraupis xanthogastra | (Sclater, 1851)
Sclater beschreef de soort in 1851 als Calliste xanthogastra; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Ixothraupis werd in 1851 ingevoerd door Bonaparte. De geslachtsnaam combineert Grieks ixos, 'maretak', met thraupis, een niet te identificeren klein vogeltje. De soortnaam komt van Grieks xanthos, 'geel', en gastēr, 'buik'. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Rio Negro (voorgesteld: Rio Negro, Peru).