Alle soorten › Papegaaiachtigen › Papegaaien › Dwergara
Dwergara | Ara severus
Chestnut-fronted Macaw | Guacamayo frenticastaño | Maracanã-guaçu
De dwergara is de meest verspreide kleine ara van het gidsgebied, overwegend groen met een kastanjebruin voorhoofd. Hij leeft in paren en groepen in vochtig laaglandbos, langs rivieren en in halfopen land, en komt geregeld op kleiwanden. In de vlucht vallen de lange staart en de rode ondervleugel op.
Geluid
Luid, schor en hees gekrijs, hoger en minder diep dan bij de grote ara's, vooral in de vlucht.
Opname: Juan Freile — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
46 cm, met een lange, spitse staart en een zwarte snavel. Het gezicht is kaal en wit, met rijen kleine zwarte veertjes. Een smalle, kastanjebruine band ligt op voorhoofd en kin; de kruin is blauwachtig. Het lijf is groen. De vleugelrand en de ondervleugeldekveren zijn rood, de slagpennen van boven blauw. De staart is van boven roodbruin met een blauwe top, van onder olijfgeel. De seksen zijn gelijk.
Verwarringssoorten
De roodbuikara Orthopsittaca manilatus heeft een geelachtig, kaal gezicht, een rode buikvlek en geen rood in de ondervleugel. De blauwkopara Primolius couloni is kleiner, met een blauwe kop en een grijs gezicht. De roodschouderara Diopsittaca nobilis is veel kleiner, met een blauw voorhoofd. De soldatenara Ara militaris en de buffons ara Ara ambiguus zijn veel groter, met een rood voorhoofd.
Leefgebied
Vochtig laaglandbos, várzea, bos langs rivieren, bosranden, secundair bos en open land met verspreide bomen, meestal onder 1000 m. Eet vruchten, zaden en bloemen en bezoekt geregeld kleiwanden. Broedt in holten in dode bomen of palmen.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia in de Chocó en het noorden van het land, en ten oosten van de Andes in de llanos en het Amazonegebied. In Ecuador en Peru in het Amazonelaagland en de voetheuvels van de oostflank. In Bolivia in het noorden en midden van het laagland. Ontbreekt op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in het oosten van Panama, in Venezuela, de Guyana's en het Braziliaanse Amazonegebied.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Op kleiwanden langs de rivieren van Madre de Dios en in het oosten van Ecuador, in de ochtend. Paren zitten graag op dode boomtoppen langs rivieren en vliegen bij zonsopkomst en zonsondergang roepend over.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd en in het grootste deel van het verspreidingsgebied vrij algemeen. De soort verdraagt bosranden en secundair bos, maar wordt plaatselijk gevangen voor de handel in kooivogels.
Wetenschappelijke naam
Ara severus | (Linnaeus, 1758)
Linnaeus beschreef de soort in 1758 als Psittacus severus; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Ara werd in 1799 ingevoerd door De Lacépède. De geslachtsnaam komt van Tupi ará, 'ara', een klanknabootsing van de roep van deze vogels. De soortnaam komt van Latijn severus, 'streng, ernstig'; de reden voor deze naam is niet duidelijk, mogelijk de sobere kleuren. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Amazone, Brazilië.