Alle soorten › Stormvogelachtigen › Noordelijke stormvogeltjes › Dwergstormvogeltje

Dwergstormvogeltje | Hydrobates microsoma

Least Storm Petrel | Paíño mínimo | Painho-mínimo

Het dwergstormvogeltje is het kleinste stormvogeltje van de Amerikaanse wateren: geheel donker, met een korte, wigvormige staart. Het broedt op eilanden in de Golf van Californië en voor Baja California en trekt buiten de broedtijd naar het zuiden, tot voor de kust van Ecuador en Peru.

Dwergstormvogeltje (Hydrobates microsoma)
Foto: Nancy Overholtz — CC BY-SA 4.0 · Wikimedia Commons

Geluid

Op zee stil. In de broedkolonies klinkt 's nachts uit de nestholten een snel, ratelend en spinnend geluid.

Voor deze soort is nog geen opname met een geschikte Creative Commons-licentie beschikbaar.

Herkenning

13–15 cm, een zeer klein, geheel zwartbruin stormvogeltje met relatief korte, brede vleugels en een korte, wigvormige tot afgeronde staart zonder vork. Over de bovenvleugel loopt een vage bleke band. De vlucht is snel en laag over het water, met diepe vleugelslagen, en doet aan een vleermuis denken. De seksen zijn gelijk.

Verwarrings­soorten

Het zwart stormvogeltje Hydrobates melania en het humboldtstormvogeltje Hydrobates markhami zijn veel groter, met lange, diep gevorkte staarten en een rustigere vlucht. Het galapagosstormvogeltje Hydrobates tethys is iets groter en heeft een grote witte stuit. Wilsons stormvogeltje Oceanites oceanicus heeft eveneens een witte stuit en poten die achter de staart uitsteken.

Leefgebied

Op zee, vooral warm water boven het continentaal plat en de rand ervan, vaak in groepen met andere stormvogeltjes. Pikt al vliegend kleine kreeftachtigen en vislarven van het wateroppervlak. Broedt in spleten en tussen rotsblokken op kale eilanden buiten het gidsgebied.

Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.

Verspreiding en trek

Op zee langs de Pacifische kust van Colombia en Ecuador, vooral in de noordelijke winter; voor Noord-Peru schaars en verder zuidelijk zeldzaam. Broedt niet in het gidsgebied en komt niet voor in Bolivia. Buiten het gidsgebied broedt de soort op eilanden in de Golf van Californië en voor de westkust van Baja California in Mexico.

  • Jaarrond
  • Wintergast (ca. okt–mrt)
  • donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Dichtheidskaart uit de waarnemingen van GBIF (2006-10-01 – 2026-09-30), geteld per hokje van 1,41° en per maand en gedeeld door alle vogelwaarnemingen in datzelfde hokje — zo telt niet mee hoeveel vogelaars er kijken. De kleurdiepte volgt dat aandeel en loopt geleidelijk af; de kaart houdt zich dus niet aan landsgrenzen. Landcontouren: Natural Earth (publiek domein).

Hoe en wanneer kijken

Zoek de soort op pelagische tochten voor de kust van Ecuador tussen groepen zwarte stormvogeltjes; in gemengde groepen vallen het kleine formaat, de korte staart en de snelle vleugelslag het eerst op.

Staat van instandhouding

Wereldwijd niet bedreigd. Ingevoerde ratten en katten en verstoring van de broedeilanden zijn de voornaamste bedreigingen.

Wetenschappelijke naam

Hydrobates microsoma | (Coues, 1864) (GBIF: Oceanodroma microsoma)

Coues beschreef de soort in 1864 als Halocyptena microsoma; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Hydrobates werd in 1822 ingevoerd door Boie. De geslachtsnaam komt van Grieks hudro-, 'water-', en batēs, 'loper', naar het 'lopen' over het wateroppervlak tijdens het foerageren. De soortnaam komt van Grieks mikros, 'klein', en sōma, 'lichaam': het is het kleinste stormvogeltje van Amerika. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit San José del Cabo, Baja California Sur, Mexico.