Alle soorten › Trogonachtigen › Trogons › Ecuadoraanse trogon
Ecuadoraanse trogon | Trogon mesurus
Ecuadorian Trogon | Trogón ecuatoriano | Surucuá-equatoriano
De Ecuadoraanse trogon is een grote, roodbuikige trogon van het droge en halfvochtige bos ten westen van de Andes in Ecuador en het uiterste noordwesten van Peru. Hij werd lang als ondersoort van de zwartstaarttrogon beschouwd, maar verschilt onder meer door de lichte iris en het geluid. Hij komt alleen in het gidsgebied voor.
Geluid
Een reeks doffe, gelijkmatige kauw-noten, vaak tien of meer achter elkaar. Daarnaast een zacht kakelend gekwetter.
Opname: Juan Freile — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
30–32 cm. Het mannetje is metaalgroen op kop, rug en borst, met een zwart gezicht en zwarte keel, een smalle witte band over de borst en een rode buik. De snavel is geel en de iris is licht, witachtig. De onderkant van de staart is effen leigrijs tot zwartachtig. Het vrouwtje is grijs waar het mannetje groen is, met een rode buik en een gedeeltelijk gele snavel.
Verwarringssoorten
De gekraagde trogon Trogon collaris is kleiner, heeft een donkere iris en een zwart-wit gebandeerde staartonderkant met brede witte punten, en leeft vooral in vochtiger bos op de hellingen. De blauwstaarttrogon Trogon comptus heeft ook een lichte iris, maar mist de witte borstband en leeft in vochtig heuvelbos in het noordwesten van Ecuador. Goulds trogon Trogon caligatus en de witstaarttrogon Trogon chionurus hebben een gele buik. De zwartstaarttrogon Trogon melanurus heeft een donkere iris en komt alleen ten oosten van de Andes en in het noorden van Colombia voor.
Leefgebied
Droog loofverliezend bos, halfvochtig bos, galerijbos en hoog secundair bos in het laagland en de heuvels ten westen van de Andes, van zeeniveau tot ongeveer 1000 m, plaatselijk hoger. Zit lang stil in de middelste en hogere boomlaag en eet vruchten en grote insecten. Broedt in een holte in een termietennest of rottend hout.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Ecuador in het laagland en de heuvels ten westen van de Andes, vooral in de drogere delen van het centrum en zuiden. In Peru alleen in het noordwesten, in Tumbes en aangrenzend Piura. Ontbreekt in Colombia, Bolivia en op de Galápagos. Komt buiten het gidsgebied niet voor.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
In droog bos met hoge bomen, zoals in het Parque Nacional Machalilla en het Bosque Protector Cerro Blanco bij Guayaquil in Ecuador en in het bos van Tumbes in Peru. De reeks kauw-noten wijst de weg; let bij een roodbuikige trogon met witte borstband op de lichte iris.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. Het droge bos van de westkust is sterk versnipperd, zodat de soort plaatselijk is achteruitgegaan.
Wetenschappelijke naam
Trogon mesurus | (Cabanis & Heine, 1863)
Cabanis & Heine beschreef de soort in 1863 als Troctes mesurus; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Trogon werd in 1760 ingevoerd door Brisson. De geslachtsnaam komt van Grieks trōgōn, 'knabbelend', van trōgō, 'knagen'; trogons knagen hun nestholte uit in rot hout. De soortnaam komt van Grieks mesos, 'midden, tussenliggend', en -ouros, 'gestaart', van oura, 'staart'. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Babahoyo, Ecuador.