Alle soorten › Zangvogels › Ovenvogels en muisspechten › Eenkleurige boomjager
Eenkleurige boomjager | Thripadectes ignobilis
Uniform Treehunter | Trepamusgos uniforme | Barranqueiro-uniforme
De eenkleurige boomjager is de kleinste, donkerste en kortst gesnavelde boomjager, beperkt tot de Pacifische helling van de Andes in Colombia en Ecuador. Zijn kleed is vrijwel eenkleurig donkerbruin, met alleen fijne lichte streepjes op keel en borst. Hij houdt zich op in dichte onderbegroeiing en verraadt zich vooral door zijn scherpe roepen.
Geluid
De zang is een hoge reeks van zes tot acht scherpe tonen, kik of kjip.
Opname: Jerome Fischer — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
19–20 cm, met een zware, rechte, donkere snavel. Kruin en borst zijn donkerbruin, vleugels, staart en flanken donker roodbruin. De keel is dof donker okerkleurig met donkerder streepjes, borst en buik hebben smalle, okerkleurige streepjes. Een vage, roestkleurige oogring en wenkbrauwstreep zijn soms te zien. De seksen zijn gelijk.
Verwarringssoorten
De gestreepte boomjager Thripadectes holostictus is duidelijker gestreept op kop, rug en borst. De streepkopboomjager Thripadectes virgaticeps is groter, met een gestreepte kruin, een roodbruine keel en een effen bruine rug. De rosse bladspeurder Clibanornis rubiginosus heeft geen streepjes en een slankere snavel, en heeft in dit gebied een zwartachtige staart. De schubkeelbladspeurder Anabacerthia variegaticeps heeft een lichte oogring en een lichte, geschubde keel.
Leefgebied
Altijdgroen bergbos en secundair bos in de subtropische zone en de voetheuvels, in Colombia meestal van 500 tot 2500 m, in Ecuador vooral van 1000 tot 1700 m en plaatselijk lager of hoger. Foerageert vooral in dichte onderbegroeiing, maar ook tot in de middenlaag en hoger, en zoekt insecten en andere geleedpotigen in dode bladeren, mos en epifyten. Zoals andere boomjagers broedt hij vermoedelijk in een tunnel in een aarden wal.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
Colombia: de Pacifische helling van de Westelijke Andes, vanaf Chocó naar het zuiden. Ecuador: de westflank van de Andes tot in El Oro. Ontbreekt in Peru, Bolivia en op de Galápagos. Komt buiten het gidsgebied niet voor.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Zoek in vochtig bergbos op de westflank, bijvoorbeeld langs paden en wegen met dichte bosranden in het noordwesten van Ecuador. Luister naar de reeks scherpe kik-tonen uit de onderlaag en wacht tot de vogel zich laat zien.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. Het verspreidingsgebied is beperkt tot de Pacifische helling, waar bos wordt gekapt, maar de soort verdraagt ook secundair bos.
Wetenschappelijke naam
Thripadectes ignobilis | (Sclater & Salvin, 1879)
Sclater & Salvin beschreef de soort in 1879 als Automolus ignobilis; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Thripadectes werd in 1862 ingevoerd door Sclater. De geslachtsnaam komt van Grieks thrips 'houtworm' en dēktēs 'bijter' (van daknō 'bijten'). De soortnaam is Latijn ignobilis, 'onopvallend' of 'gewoon', naar het effen verenkleed. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Frontino, Antioquia, Colombia.